Такіх заяў Пуцін не рабіў

• Вадзім Дзянісенка
• 2.09.2026, 15:50

Падобна, кампанія Украіны пачынае прыносіць плады.

Заява Пуціна пра тое, што ён аддаў загад пачаць удары па ўкраінскай энергасістэме — гэта, безумоўна, не адказ на ультыматум Зяленскага пра закрыццё расійскага неба. Расія біла і будзе біць па нашай энергасістэме.

Тут няма прамой прычынна-выніковай сувязі. І гэта вельмі важна, улічваючы, што гэтая тэма абавязкова будзе раскручвацца рознымі інфармацыйнымі каналамі і стане часткай інфармацыйнай вайны РФ. Пры гэтым мы таксама павінны разумець: 2026 год пэўным чынам пашырыў чырвоныя лініі, якія не былі табу ў прамым сэнсе гэтага слова. Прычына знікнення гэтых самых умоўных чырвоных ліній крыецца не ў маральных прынцыпах, а ў павелічэнні колькасці і магчымасцяў сродкаў паражэння. Маштабаванне, перадусім беспілотных сістэм, змяняе і будзе змяняць ход гэтай вайны не толькі на фронце, але і ў тыле.

Ці ўдасца паралізаваць авіязносіны ў РФ? Як мінімум, часткова закрыць галоўныя аэрапорты Расіі магчыма. І гэта найперш прынясе вайну ў Маскву і Санкт-Пецярбург. Ёсць яшчэ адзін аспект: авіязносіны з'яўляюцца адным з галоўных лагістычных сродкаў для Расіі. І закрыццё аэрапортаў, нават частковае, безумоўна, стане істотным ударам па эканамічным і маральна-псіхалагічным стане ў РФ.

Паўтару яшчэ раз: дыскусія пра тое, што нельга параўноўваць закрыццё неба і 10 гадзін без святла, некарэктная. Расія і так планавала біць па нашай энергетыцы. Незалежна ад нашых удараў па аэрапортах.

Вельмі важна, што Пуцін асабіста заявіў, што мабілізацыі не будзе. Да гэтага часу ён устрымліваўся ад такіх заяў. Падобна, сітуацыя з нашай інфармкампаніяй «антымабілізацыя» пачынае прыносіць плады. Настрой расійскага грамадства, здаецца, такі, што Пуціну асабіста даводзіцца казаць, што ён гатовы адступіць на крок назад. Ён не можа цалкам адмовіцца ад мабілізацыі і адключэння інтэрнэту. Але пакуль ён вымушаны прызнаць частковую суб'ектнасць свайго насельніцтва і крыху адступіць. Заява пра тое, што мабілізацыі не будзе (даслоўна «сабачая лухта») — гэта дакладна адтэрміноўка мабілізацыі. Але гэта таксама прывядзе да росту рэпрэсій. Пуцін не можа дараваць такую слабасць самому сабе. Але вінаватым сябе ў зрыве (пераносе) такіх планаў ён прызнаць не можа. Таму чакаем новых рэпрэсіўных ідэй.

На жаль, цяпер няма ніякіх перадумоў для перамоў. У гэтым плане мы бачым дзве тэндэнцыі.

Трамп спрабуе згуляць у чарговую мірную гульню з Пуціным. Яго гульня зводзіцца да двух аспектаў: па-першае, паспрабаваць выйсці на нейкую дамоўленасць (візіт Рэткліфа і магчымая будучая сустрэча кіраўніка ФБР з кіраўніцтвам ФСБ — гэта часткова пра гэта), а па-другое, калі не атрымаецца, тут уключыцца «дрэнны паліцэйскі». І гэтую лінію найяскравей прадэманстраваў міністр фінансаў Бэсент, які на саміце «дваццацаткі» заявіў свайму візаві Сілуанаву, што ніякіх дамоўленасцяў не будзе, пакуль ідзе вайна. Але ў цэлым украінская вайна не разглядаецца ЗША як асобны выпадак. Пакуль гэта — гульня ў выбары, дзе логіка такая: удасца дамовіцца — раскажам выбарцам. Не ўдасца — раскажам, як Трамп стараўся.

Другая тэндэнцыя — КНР чакае правалу амерыканскіх ініцыятыў і запрашэння да дыялогу.

Асобна варта звярнуць увагу на мірныя заявы Модзі. Індыя пакуль стаіць убаку, але пры выпадку абавязкова ўключыцца ў гэтую гульню.

Калі казаць пра часавыя лагі тэарэтычна магчымых перамоў, то ў ідэальным сцэнарыі запрашэнне Кітая да дыялогу з'явіцца на сустрэчы Трамп — Сі. У ўмераным сцэнарыі такое запрашэнне можа з'явіцца да канца вясны 2027 года. У негатыўным сцэнарыі — не раней чым праз год.

Вадзім Дзянісенка, «Фэйсбук»