Беларуская сям’я з дзіцём прыляцела ў Стамбул — і засталася без пашпартоў
- 24.09.2026, 14:19
Як так атрымалася.
Учора ўвечары Threads узарвала гісторыя Аляксандра, які вёў прамы рэпартаж з аэрапорта Стамбула.
Туды ён прыляцеў разам з жонкай, яе маці і 9-месячным сынам. Ужо пасля пасадкі высветлілася, што ў мужчыны з немаўлём няма пашпартоў, а гэта азначала, што турыстаў не могуць пусціць у краіну. Сям’я разумела, што дакументы згубіліся дзесьці на борце, але хутка знайсці іх не атрымалася. Мы звязаліся з Аляксандрам і высветлілі падрабязнасці.
«Мы прыляцелі з Мінска ў Стамбул. І ў самалёце згубіліся пашпарты мой і сына (9 месяцаў), агляд самалёта нічога не даў (хоць ёсць падазрэнне, што дрэнна паглядзелі). З-за адсутнасці пашпартоў нас заўтра адпраўляюць зваротным рэйсам дадому», — напісаў познім вечарам у сацсетках узрушаны мужчына.
Карыстальнікі Threads жвава адрэагавалі на няпростую сітуацыю і, абапіраючыся на ўласны досвед, пачалі раіць, дзе шукаць дакументы:
— Найбольш відавочныя варыянты — уласныя рэчы і кішэні (пераглядзець усё ўважліва: можа, куртка, кішэня сумкі і г. д.), а ў самалёце — кішэня на спінцы сядзення.
— Адзін чалавек пісаў, што выпадкова засунуў пашпарт у рукаў замест кішэні. Усякае бывае, праверце.
— Вы маглі пакінуць пашпарт, калі ў аэрапорце праходзілі дагляд, калі ўсе рэчы выкладваюць на стужку. У мяне такі выпадак быў у дачкі. А пашпарт быў у мытнікаў, яна ў латку пакінула яго.
— Калі ляціш у Стамбул, то мясцовыя прыбіральшчыцы перадаюць у аддзел lost&found. Я так сшытак з лекцыяй забыла. Апамяталася праз 3 месяцы. Напісала ім ліст — адказалі, што ён ёсць. І я яго забрала, калі зноў ляцела ў Стамбул.
— У нас была такая ж сітуацыя гады два таму. «Белавія» нібыта ўсё правярала, не знайшлі і паляцелі назад у Мінск. А мы з малым дзіцём сядзелі ў камеры, пакуль пасольства не вырашыла пытанне і ў тым жа самалёце не знайшлі нашу папку з пашпартамі.
— А можа, укралі? Нядаўна быў рылс, мужчына выявіў прапажу сумкі з дакументамі і грашыма проста ў салоне самалёта (не «Белавія»), з сям’ёй ляцеў. Так і не знайшлі.
Усяго праз пару гадзін ад аўтара паста з’явіўся апдэйт. Стала зразумела, што сітуацыя вырашылася: «Пашпарты знайшлі ў кішэньцы перадняга сядзення, дзе сядзеў чалавек. Прадстаўнікі „Белавіі“ перададуць іх чалавеку заўтра. Разыходзімся».
Журналіст Onlíner звязаўся з Аляксандрам, каб даведацца падрабязнасці. Страту мужчына, як і чакалася, спісаў на забыўлівасць — такое можа здарыцца з кожным.
— Я ішоў з сумкамі і з дзіцем, напэўна, паклаў іх туды (у кішэню перадняга сядзення. — Заўв. Onlíner), каб вызваліць рукі, а потым не праверыў. Увогуле звычайна я заўсёды кладу дакументы пад замок, — патлумачыў малады тата.
Адразу пасля таго як высветлілася, што пашпарты страчаныя, мужчына заняўся іх пошукамі ў аэрапорце Стамбула. Упэўнівае, што перш-наперш падышоў да стойкі «Белавія».
— Яны званілі і прасілі праверыць маё месца. Я двойчы туды падыходзіў, спачатку сам, потым знайшоў нейкага работніка аэрапорта, які як-небудзь зразумеў мяне па-англійску і таксама падышоў са мной, каб яны пашукалі. На гэтай стойцы кудысьці патэлефанавалі і зноў сказалі, што нічога няма, — кажа Аляксандр. — Я так разумею, іх знайшоў ужо пасажыр, які ляцеў на маім месцы [зваротным рэйсам], бо нам паведамілі пра страту, калі самалёт яшчэ не прыляцеў. Патэлефанавалі з міліцыі. З авіякампаніяй, падаецца, таксама звязваўся консул, з якім мы на сувязі і які нам вельмі дапамагае.
Сям’я правяла ноч у спецыяльна абсталяваных пакоях аэрапорта (ізалятар для недапушчаных пасажыраў — часовая зона для тых, у каго ўзніклі праблемы з дакументамі). Аляксандра адвялі ў мужчынскі пакой, а яго жонка з дзіцём і яе маці знаходзіліся ў асобным памяшканні. Як бачна са сторыс, у пакоі была дзіцячая ложачка і нават была магчымасць разгарнуць дыванок. Пры гэтым багаж пары забраць не дазволілі. Верагодна, сёння гісторыя вырашыцца спрыяльна — і турысты змогуць прайсці пашпартны кантроль.