Расія будуе сетку вежаў у Беларусі для кіравання «Шахедамі»

• 25.09.2026, 16:22

Украіна можа гэтаму супрацьдзейнічаць.

Былы афіцэр Паветраных Сіл ЗСУ Анатоль Храпчынскі стаў госцем эфіру «24 Канала». Гутарка была прысвечаная новай тактыцы праціўніка ў кіраванні ўдарнымі дронамі.

Анатоль Храпчынскі падрабязна разабраў гэтую тэму і растлумачыў, якую сетку вежаў Расія пабудавала ў Беларусі.

Так Расія пастаянна ўдасканальвае свае сродкі паветранага нападу. Акрамя ўсталявання рэактыўных рухавікоў і дадатковага ўзбраення (напрыклад, ПЗРК для супрацьдзеяння авіяцыі), галоўнай праблемай найбліжэйшага часу стане якасная сеткавая сувязь. Паводле слоў дырэктара па развіцці абароннага прадпрыемства Анатоля Храпчынскага, праціўнік актыўна разгортвае вежы сувязі на тэрыторыі Беларусі.

Кошт камплектуючых для адной такой наземнай станцыі складае каля 20 тысяч долараў. Цяпер ужо працуе каля шасці вежаў. Каб цалкам перакрыць 140-кіламетровую прыгранічную зону ў заходняй частцы Украіны, Расіі неабходна разгарнуць 18 такіх аб’ектаў. Гэта адносна невялікія сродкі для агрэсара, але яны даюць велізарную перавагу.

Адна такая вежа здольная падтрымліваць якасную відэасувязь з поўным кантролем адначасова над двума «Шахедамі». Калі гаворка ідзе толькі пра тэлеметрыю і карэкцыю палёту, прапускная здольнасць узрастае да 20 дронаў. Паказальным прыкладам з’яўляецца вежа мабільнай сувязі, усталяваная Беларуссю каля Чарнобыля.

Дзякуючы адкрытаму гарызонту над Кіеўскім морам яна забяспечвае гарантаваную сувязь для дронаў на адлегласці да 140 кіламетраў, што цалкам пакрывае тэрыторыю Кіева. Менавіта такі якасны канал сувязі дазваляе расіянам наносіць дакладныя ўдары.

Як Украіна можа супрацьдзейнічаць беларускім вежам

Каб нейтралізаваць гэтую пагрозу, неабавязкова наносіць агнявыя ўдары па тэрыторыі Беларусі. Аптымальным рашэннем з’яўляецца прымяненне сродкаў радыёэлектроннай барацьбы (РЭБ). Накіраванае выпраменьванне на антэны гэтых вежаў здольнае ствараць перашкоды на трактах прыёму сігналаў ад «Шахедаў», што істотна абмяжуе магчымасці Расіі выкарыстоўваць кіраваныя дроны.

Аднак для рэалізацыі гэтага замыслу неабходнае адпаведнае абсталяванне на ўкраінскай мяжы. Як адзначае Храпчынскі, украінскія вытворцы маюць тэхналогіі супрацьдзеяння, але сутыкаюцца з адсутнасцю дакладных рэгламентаваных тэхнічных заданняў ад профільных міністэрстваў.

Адсутнасць стратэгічнага бачання прыводзіць да таго, што дзяржава працягвае закупляць звыклыя дроны-перахопнікі, ігнаруючы патрэбу ў больш складаных аўтаматызаваных сістэмах радыёлакацыі і супрацьдзеяння.