«Далучацца да раскошы можна з 06:30 раніцы»

• 6.09.2026, 10:26

Як выглядае самы дарагі сняданак у Мінску.

150 рублёў за сняданак. Не, гэта не прапанова для як след прагаладаўся кампаніі, а кошт шведскага стала ў рэстаране Zolo на адну персану. Установа месціцца ў новым гатэлі Waldorf Astoria, але прыйсці на сняданак сюды можа кожны ахвотны. Сярод іх апынуўся і таемны госць — і накіраваўся правяраць, чым кормяць за такую суму, піша «Onliner».

«Далучацца да раскошы можна з 06:30 раніцы»

Сам гатэль стаіць проста на беразе Свіслачы, недалёка ад Вялікага тэатра. Гэта першы беларускі гатэль брэнда Waldorf Astoria, што ўваходзіць у сетку Hilton. Пазіцыянуе сябе як гатэль люксавага класа. Тут 155 нумароў, і цана за адну ноч адпаведная — стартуе ад 1400 рублёў. Супакойлівая навіна: браць нумар дзеля сняданку не трэба. У Zolo без праблем могуць прыйсці і тыя, хто не жыве ў гатэлі.

Каб дабрацца да рэстарана, трэба прайсці праз лобі. Як бы моцна голад вас ні адольваў, наўрад ці атрымаецца не зачапіцца позіркам за велізарную гадзіннікавую інсталяцыю. Традыцыі ўсталёўваць гадзіннік у холе ўсіх Waldorf Astoria ўжо больш за 120 гадоў, узнікла яна ў Нью-Ёрку. Дарэчы, мінскі гадзіннік (9,5 метра) лічыцца самым высокім ва ўсёй сетцы.

Але ад узвышанага вернемся да надзённага. Далучацца да раскошы можна ўжо з ранняга ранку. У будні рэстаран адкрыты з 06:30 да 10:30, у выхадныя крыху даўжэй — да 11:00. Можна або паснедаць на шведскай лініі, або замовіць стравы з меню. Напрыклад, французскі тост крэма-брюле абыдзецца ў 30 рублёў, сырнікі з чарнічным соусам і смятанай — 25 рублёў, 30 грамаў чырвонай ікры ласося з міні-блінамі і гарнірамі будуць каштаваць 75 рублёў, а калі замяніць яе на чорную ікру белугі — ужо 210 рублёў. Што яшчэ? Дранікі — 40 рублёў, капучына — 15, свежавыціснуты апельсінавы сок — 30.

І ўсё ж сёння таемны госць настроены на адсутнасць абмежаванняў, таму на пытанне хостэс аб фармаце сняданку ўпэўнена заяўляе: шведскі стол. Адзін не менш упэўнены «пік» — і на карце з’яўляецца мінус у 150 рублёў.

Усім гасцям прапануюць безалкагольны вітамінны шот. Мы трапляем на восеньскую «навінку»: мікс рабінавых ягад, яблыка, малочнага улуну і інжыру. Персанал адразу просіць пакінуць водгук, каб зразумець, ці сапраўды прыйшлося даспадобы такое пачастунак. Хм, даволі тэрпка.

Блукаць у пошуках вольнага століка не даводзіцца. Як і належыць у рэстаране, да месца вас правядуць. Ёсць толькі выдзеленая зона для прэміяльных кліентаў сеткі Hilton. А 9-й раніцы ў будні зала выглядае паўпустой, але да 10-й ахвотных падсілкавацца становіцца значна больш.

«Ікра ажыятажу не выклікае»

Прыступаем да агляду. Адразу на ўваходзе — хлебная інсталяцыя. Пад ёй — садавіна: да звыклых для восені дыні і кавуна тут дадаўся ананас, ківі голдэн і зусім ужо экзатычная (але ад таго не больш смачная) пітахая. Далей ідзе выпечка — пончыкі, шакаладны і цытрусавы тарты, запяканка, круасаны, слойкі і ватрушкі. Ёсць і асобны стэнд, цалкам без глютэну.

Для тых, хто памятае пра існаванне калорый, ёсць пяць відаў ёгурта, тварог і чыя з фруктамі.

Перасоўваемся ў асноўную залу. Па дарозе разглядаем бар. Наш праваднік адзначае, што ўвесь чай — прэміяльнага брытанскага брэнда Newby: каробкі ганарліва выстаўленыя на барнай стойцы. Пазней удаецца нагугліць, што яго называюць «найбольш тытулаваным люксавага класа чайным брэндам у свеце». Уся кава — ад італьянскага Illy. Яе можна прыгатаваць самастойна або замовіць у афіцыянта. Ну мы, натуральна, разглядаем толькі другі варыянт.

За столікам афіцыянт уручае меню страў з яек — іх гатуюць па замове. Але нагодаў для хвалявання няма: усё ўключана ў кошт. Погляд адразу падае на «Мінскі фірмовы бенедыкт». Ім аказваецца англійская булачка, яйка-пашот, ласось, марынаваны ў бураках, галандскі соус, шпінат і чырвоная ікра. Кошт такой стравы ў меню — 45 рублёў.

Пакуль гатуюць яйкі, працягваем даследаванне шведскага стала. Заўважаем, што асобна вынесена дзіцячая зона з пюрэ, сокамі, хлебцамі, фруктамі і глазаванымі сыркамі. Там жа можна знайсці алоўкі і размалёўкі.

У дарослых сфера інтарэсаў зусім іншая. Ідзём да самай абмяркоўванай пазіцыі — чырвонай ікры. Яна ўладкавана камфортна ў нямаленькай фігурнай ікраўніцы, пры гэтым абсалютна не выклікаючы вакол сябе ажыятажу. Усё застаецца ў межах прыстойнасці: адна лыжачка да бліноў — і баста. Чорнай ікры (хіба што акрамя тобіка) на шведскім стале няма.

Затое ёсць ласось разам з селядцом, палтус і вугор. Аматары рыбы сапраўды маюць чым падсілкавацца. З іншых страў, якія не так часта сустракаюцца на шведскім стале, — сыр з цвіллю, марынаваныя грыбы і, здаецца, шэсць відаў альтэрнатыўнага малака для хлоп’яў. Напрыклад, бананавае і фісташкавае.

У зоне з гарачымі стравамі — залатыя марміты (яны ж чафіндышы). Абодва гэтыя словы таксама давялося гугліць. Але цяпер таемны госць дасведчаны, што так называюць спецыяльны посуд з падагрэвам, які захоўвае стравы цёплымі. «Золата» хутчэй пра колер, чым пра матэрыял, але выглядае ўсё адно эфектна.

Тут меню нейкай вытанчанасцю не адрозніваецца. Усё звыклае: скрэмбл, бекон, сасіскі, сырнікі. З дадатковага — дранікі (чамусьці названыя хэшбраунамі) і варэнікі з бульбай.

Асобная тэма — напоі. У агульным доступе ёсць свежавыціснутыя сокі: апельсінавы, грэйпфрутавы і змешаны. Пацвярджаем: па смаку зусім не падобныя на «Юпі» з дзяцінства і адпавядаюць заяўленай назве.

Акрамя таго, госці могуць замовіць у афіцыянта крэман — гэта французскае ігрыстае віно, якое вырабляюць па той жа класічнай тэхналогіі, што і шампанскае, але па-за межамі рэгіёна Шампань. Ёсць і безалкагольны варыянт. Напоі таксама ўключаныя ў кошт, прычым у любой колькасці келіхаў.

Персанал у цэлым максімальна ветлівы і абходлівы. Ідэальная сіметрыя на стэндах, здаецца, не парушаецца ніколі. Як толькі адзін круасан знікае са стойкі, яго пачэснае месца адразу ж займае іншы.

Як толькі пытаешся ў ахоўніка пра размяшчэнне рэстарана, ён адразу прапануе правесці. Тое ж датычыць і пошукаў туалета. Дарэчы, ён выглядае так. Раптам вы задаваліся гэтым пытаннем. Золата таксама прысутнічае.

Як сцвярджае сайт, інтэр’ер самога рэстарана «светлы і вытанчаны, дзе высакародны мармур сустракаецца з цёплай драўнінай і стварае атмасферу спакойнай элегантнасці». Дарэчы, другі рэстаран пры гатэлі так і называецца — Mramor. Але на яго таемнаму госцю яшчэ трэба паднакопіць.

Беларускі верасень і найлепшы від на Мінск

Увогуле канцэпцыя «нашай» рэстарацыі пабудавана вакол пякарні і кандытарскай — так, выпечку і дэсерты робяць проста тут. Цікава, што крыніцай натхнення названа традыцыйнае саломапляценне. Беларуская матывіка праглядаецца ў тых жа пано на сценах або ў каласках у міні-вазах на сталах.

Акрамя прасторы самога рэстарана, ёсць выхад на тэрасу. Але пры ранневераснёўскіх +15 яна чамусьці зусім не карыстаецца попытам. Хаця менавіта адтуль адкрываецца кананічны від на Мінск.

Ён настолькі прыгажосны, што можна зусім забыцца пра дэдлайны. Тым часам 9-метровы гадзіннік ужо паказвае 10:30. Вядома, з адваротным адлікам над душой ніхто стаяць не будзе — вам дазволяць яшчэ некалькі хвілін атрымаць асалоду ад той самай раскошнай жыцця.

Таемны госць з горда паднятай галавой накіроўваецца да выхаду, ужо ведаючы, што наступны прыпынак — найбліжэйшая да офіса сталовая з чэкам роўна ў 10 разоў меншым. Цікава, а там сёння ў меню будзе ікра заморская?