Пуцін жыве ў скажонай карціне свету

• Валерый Пекар
• 7.09.2026, 15:14

Расійскі дыктатар разлічвае, што восень і зіма нібыта згуляюць яму на карысць.

Яшчэ раз коратка апішу сітуацыю.

Трампу трэба выйграць выбары, а для гэтага патрэбны імідж міратворцы.

У Іране Трамп нічога не можа дамагчыся. Застаецца расійска-украінская вайна.

Ціснуць на Расію Трамп не будзе. Не важна, хоча ён таго ці не, — ён не можа. Няма чым. Ціснуць на Расію можа Кітай, але ён чакае, пакуль яго пра гэта папросяць ЗША, і выставіць вялікі рахунак за дапамогу.

Таму Трамп будзе ціснуць на Украіну. Не таму, што хоча, а таму, што можа.

Расія зноў заняла максімальна жорсткую пазіцыю. Прычын дзве. Па-першае, Пуцін насамрэч лічыць, што гэтай восенню і зімой у яго ўсё атрымаецца (мы не ведаем, што лічыць Пуцін, але можам бачыць наступствы прынятых рашэнняў). Інфармацыя, якая не адпавядае карціне свету дыктатара, блакуецца на двух узроўнях: на падыходзе да кабінета і ў мозгу самога дыктатара. Па-другое, лепш за ўсё ў Пуціна атрымліваецца гульня на павышэнне ставак, а тут якраз завязалася такая гульня.

Украіна паспрабуе дыпламатычнымі і вайсковымі шляхамі скарэктаваць карціну, якую бачаць ў Вашынгтоне. Але гэта не прынясе вынікаў, бо Вашынгтон вельмі абмежаваны ў сваіх манеўрах.

Еўропа напалоханая перспектывай змены ўлады ў ключавых краінах, таму цяпер не будзе прадпрымаць рэзкіх крокаў.

Такім чынам, усё гэта нічым не скончыцца. Размовы пра вялікія прарывы, якія вы пачуеце, — гэта дыпламатычныя танцы. Гэта паведамленне не для вас. Усё будзе так, як было і раней. Без чаканняў. Трымайцеся і дапамагайце іншым.

Цяпер напішу тое, што не спадабаецца. У нас даволі нядрэнная карціна аб'ектыўна і ў той жа час вельмі дрэнная суб'ектыўна. Маральны дух пачаў падаць у ліпені з моманту адстаўкі ўрада без якіх-небудзь тлумачэнняў. Далей пайшлі ўсялякія іншыя расчараванні (а вы не зачароўвайцеся), карупцыйная гісторыя ў Офісе Прэзідэнта, перастрэлка спецаслужбаў, карупцыйная гісторыя ў Генпракуратуры, і ў ўсіх ёсць адчуванне, што гэта яшчэ не канец.

Калі ідзе такі працэс, добрыя навіны ў прынцыпе не ўспрымаюцца або ім надаюцца мінімальныя вагавыя каэфіцыенты. Каб перабіць адну дрэнную навіну, трэба патапіць не адзін, а 10 крэйсераў Чарнаморскага флоту. Разбамбіць не 10, а 100 НПЗ.

Наўрад ці тут можна нешта прыдумаць, акрамя парады Віктара Франкла: засяродзіцца на тым, што трэба зрабіць сёння.

Валерый Пекар, Facebook