Пуцін канчаткова звар'яцеў

• Аляксандр Немец
• 8.09.2026, 15:35

Сі Цзіньпін разглядае розныя варыянты жорсткага ўздзеяння на Маскву.

Паглядзім ролік. Кіселёў пытаецца: у якой ступені расійская эканоміка цяпер з'яўляецца прыдаткам кітайскай эканомікі?

Прафесар Ліпсіц тлумачыць: «На сённяшні дзень мае месца абсалютная фінансавая і тэхналагічная залежнасць РФ ад Кітая. З пачатку Вайны ў лютым 2022 года ў РФ было два стратэгічныя пакупнікі нафты і іншага — Індыя і Кітай. Але Індыя ў 2026 годзе пачала пераходзіць (хітрыкі Трампа) на венесуэльскую нафту, што знаходзіцца пад кантролем ЗША. А еўрапейскі рынак нафты і газу для РФ практычна страчаны — яго цяпер пераважна кантралююць амерыканскія фірмы. Кітай застаецца амаль што адзіным пакупніком расійскай нафты (і ўсяго астатняга). Залежнасць РФ ад Кітая становіцца пачварнай. Трэба таксама ўлічыць, што Кітай тэхналагічна абагнаў РФ на шмат дзесяцігоддзяў (Еўропу Кітай таксама моцна абагнаў, а тэхналагічная перавага ЗША мінімальная). Гэта і азначае поўную васальную залежнасць РФ ад Кітая. Дасць Кітай грошы — у РФ будуць грошы на вайну, дасць Кітай электронныя кампаненты — у РФ будуць дроны і ракеты для удараў па Украіне. Не дасць Кітай — не будзе ў РФ ні грошай на вайну, ні дронаў і ракет. Расійская электроніка — відовішча і смешнае, і сумнае.»

Гэтая доўгая цытата патрэбная, бо яна даволі дакладна вызначае цяперашняе становішча. Іншыя эканамісты — Вячаслаў Шыряеў, Вячаслаў Жукоўскі, Аляксандр Савчанка — даюць прыкладна такую ж карціну.

А вось карціна залежнасці РФ ад Кітая ў іншым аспекце.

Вядучая (Вікторыя Перапеліца): На саміце ШАС. Пуцін нібыта адчытваўся перад Сі за эканамічныя адносіны РФ і Кітая. Падобна, Кітай чым далей, тым больш кантралюе РФ. А Пуцін нібы проста падае Сі на талерцы з блакітнай аблямоўкай падзеленую Расію. Бо рыхтуецца бестэрміновы бязвіз паміж Кітаем і РФ. Што скажаце?

Кульпа: Тут тры моманты. 1) сапраўды, вайна РФ супраць Украіны прывяла да таго, што РФ страціла палітычны (і эканамічны) суверэнітэт. Мы бачым, што 60% усяго (імпарту) РФ купляе ў Кітая. А доля РФ у гандлі Кітая складае толькі 3%. Пуцін стаў васалам Кітая... 3) Пуцін знаходзіцца ў неверагодна складаным эканамічным становішчы. РФ ідзе да грамадзянскай вайны. Амерыка не хоча дапусціць распаду РФ. Калі гэта адбудзецца, калі Глабальны Бандыт (РФ) знікне, то рэзка зменшыцца попыт на глабальнага паліцэйскага, на амерыканскія войскі, на пастаўкі зброі. Гэта будзе наймацнейшы ўдар па Амерыцы. У Кітая іншыя задачы (для Кітая распад РФ прымальны). Два прыклады адмовы Кітая ўдзельнічаць у праектах, што спрыяюць росту РФ. 1) Кітай адмаўляецца будаваць газаправод «Сіла Сібіры-2»; 2) Арктычныя амбіцыі і крах надзеяў Пуціна. Пуцін, жадаючы захаваць кантроль над Арктыкай, змарнаваў велізарныя грошы на арктычныя праекты, але нічога не дасягнуў. РФ не можа пабудаваць арктычныя ледаколы, не можа вырабіць для іх рухавікі. Кітай можа гэта зрабіць, але не хоча дапамагаць Пуціну. Адным словам, Кітай ніякі не саюзнік РФ. Партнёр-гаспадар, але не саюзнік. У РФ толькі два саюзнікі: Іран і Паўночная Карэя, і гэта паказвае глыбіню адчайнага становішча РФ. Гэта краіна-ізгой. Аб заканчэнні вайны Расіі супраць Украіны. Кітай пакуль яшчэ балансуе на мяжы (дае кампаненты ўзбраення і РФ, і Украіне). Кітай прымушае РФ плаціць за свае тавары на 60% больш за звычайную цану. А рэсурсы з РФ Кітай купляе танна. РФ ужо, па сутнасці, пачала вайну супраць Еўропы, у першую чаргу супраць Германіі. Але Кітаю гэтая новая вайна зусім не патрэбная, бо Кітай жыве вольным гандлем. (І Кітай паспрабуе своечасова спыніць Пуціна, не дапусціць далейшага развіцця гэтай новай вайны.)

Вось цяпер, грунтуючыся на ўсіх раней атрыманых даных і, асабліва, на дзвюх апошніх цытатах, можна зрабіць высновы і прагнозы.

Да канца жніўня 2026 года ў выніку ўмеранага эканамічнага спаду 2022–2024 гадоў, істотнага эканамічнага спаду 2025 года і эканамічнага калапсу 2026 года пуцінскі рэжым моцна аслабеў. Узровень жыцця асноўнай часткі насельніцтва рэзка знізіўся. Але ўсё ж такі гэты рэжым (РФ у цэлым) неяк працягвае функцыянаваць, або, дакладней, выжываць.

Гэта выжыванне забяспечваецца толькі праз гандаль з Кітаем. Калі б Кітай, скажам, скараціў гандаль з РФ удвая на тры месяцы (не кажучы ўжо пра поўнае спыненне гандлю), то пуцінскі рэжым непазбежна абрынецца.

Сі Цзіньпін (цалкам рацыянальная асоба, у адрозненне і ад Пуціна, і ад Трампа) пасля ўсіх сустрэч з Пуціным паміж сакавіком 2023 года ў Маскве і 31 жніўня 2026 года ў Бішкеку канчаткова пераканаўся, што ўгаварыць Пуціна скончыць вайну немагчыма. Пуцін канчаткова звар'яцеў і зусім «не прыслухоўваецца да довадаў розуму».

Няма сумневу, што Сі Цзіньпін і кіраўніцтва Кітая ў цэлым цяпер разглядаюць розныя варыянты жорсткага ўздзеяння на Маскву (ужо не на Пуціна) з мэтай спынення вайны. Сюды, відавочна, не ўваходзіць «дварцовы пераварот» у Крамлі (замена Пуціна на Мішусціна або Патрушына-малодшага сур'ёзнага выніку не дасць). Ідзе гаворка пра розныя варыянты Вялікага Перавароту, з ліквідацыяй значнай часткі крамлёўскай вярхушкі і адначасова перафарматаваннем РФ, ператварэннем яе ў Расійскую Канфедэрацыю (РК), з дэ-факта выхадам з-пад кантролю Масквы шэрагу ўсходніх рэгіёнаў (ад Іркуцкай вобласці і Саха (Якутыі) да Ціхага акіяна). Кітай, дадаткова да моцных гандлёва-эканамічных рычагоў, мае шырокую «кліентуру» ў Маскве і ва ўсходніх рэгіёнах. Вялікі Пераварот знаходзіцца ў межах магчымасцяў Кітая.

Сітуацыя для Кітая абвастраецца яшчэ і тым, што ў апошнія месяцы пуцінскі рэжым узмацніў гібрыдную вайну супраць Польшчы, Германіі, Вялікабрытаніі і іншых еўрапейскіх краін — саюзнікаў Украіны. (Няма патрэбы пералічваць шматлікія тэракты пуцінскіх спецслужбаў.) А на Еўропу (на захад ад Украіны, Беларусі і Малдовы) прыпадае больш за трэць усяго знешняга гандлю Кітая.

Не выключаны і прамы ўдар пуцінскага рэжыму (ўдар дронаў і/ці наземная аперацыя) супраць адной або нават дзвюх еўрапейскіх краін. Пашыраная гібрыдная вайна або прамы ўдар прывядуць да блакады мяжы Беларусі з Польшчай і Літвой (праз гэтую мяжу ў Еўропу ідуць кітайскія тавары на многія дзесяткі мільярдаў долараў у год) і да хаосу ў некаторых краінах Еўропы. У выніку Кітай панясе страты ад скарачэння гандлю з Еўропай на сотні мільярдаў долараў. Гэта абсалютна непрымальна для Пекіна.

У выніку можна зрабіць выснову, што «жорсткія меры» ў дачыненні да РФ (пуцінскага рэжыму), прычым у бліжэйшай будучыні, з'яўляюцца для Пекіна практычна непазбежнымі. Кітайскія прадстаўнікі высокага ўзроўню «ціснуць» на Лукашэнку, а таксама рэгулярна наведваюць Варшаву і Берлін і вядуць перамовы з мясцовымі ўладамі з мэтай нейтралізаваць «выходкі» (тэракты) пуцінскай агентуры і падтрымаць гандаль на высокім узроўні. Але з кожным месяцам кітайскаму боку рабіць гэта ўсё цяжэй! Пуцінскі рэжым становіцца для Пекіна сапраўднай «касцяй у горле»!

Чаму ж Сі Цзіньпін дагэтуль не прыняў «жорсткіх мер» у дачыненні да Пуціна і пуцінскай сістэмы ў цэлым?

Па-першае, 19–21 верасня Сі ў ЗША будзе абмяркоўваць з Трампам спосабы ўздзеяння на РФ з мэтай заканчэння вайны. Наўрад ці гэта прывядзе да сур'ёзных вынікаў (Трамп ёсць Трамп, дурань і скотына). Але Пекін усё ж такі паспрабуе загадзя атрымаць хоць якую падтрымку ЗША.

Па-другое, і гэта важней, у Пекіна яшчэ не адладжаныя сувязі з Кіевам. Дагэтуль Зяленскі глядзеў толькі ў бок Вашынгтона, хоць да гэтага часу нічога, акрамя штурханаў і плявкоў, з Белага дома не атрымаў. Толькі што ў Кіеве прайшлі перамовы з эмісарамі Трампа «Віцьком і Зяцьком». Вынікі нулявыя. Зрабіце неабходныя высновы, пан Зяленскі! Спяшайцеся ў Пекін, паны Зяленскі і Сыбіга! (паўтараю гэта трэці раз) Дамовіцеся са старшынём Сі, і ён падштурхне Вялікі Пераварот у РФ!

Аляксандр Немец, kasparovru.com