Раз-два

• 16.06.2013, 11:46

БАТЭ пачало другую траціну чэмпіянату з рэйтынгавай выязной перамогі над «Дынама».

Падводзячы вынікі ўбачанага на стадыёне «Трактар», Goals.by з радасцю вітае встречает Робэрта Масканта па адзежцы і жаданні скрупулёзна вывучыць новую каманду, адзначае добры прафесійны рост Віталя Гайдучыка і сталічнай моладзі, прапануе не працягваць тэрмін арэнды Дзмітрыя Сычова і мяркуе, што барысаўскаму калектыву трэба працаваць над псіхалогіяй.

Арэнду Дзмітрыя Сычова ня трэба працягваць

Пераход Зміцера Сычова у менскае «Дынама» - гэта, як высвятляецца, вельмі сумная гісторыя. І happy end напэўна не чакаецца. Хоць бы з нагоды хуткага заканчэння тэрміну арэнды расіяніна. І гэты тэрмін не трэба прадоўжваць. Ці то форвард не знайшоў у Мінску матывацыі, ці то ён ужо не той, ці то так проста надарылася, але ад Сычова чакалі большага. І не дачакаліся... Такое адчуванне, што і не дачакаюцца. У матчы з БАТЭ расеец шчасліва запароў выхад адзін на адзін у першым тайме - тады лік быў 0:0. А ў другім, будучы накрытым Міхаілам Сіваковым, стаў завадатарам выніковай атакі суперніка - тады лік быў 0:1. У астатні час расеец існаваў вельмі незаўважна.

Крыўдна. Не толькі таму, што мы ўсе любім брэнды, легенды і ўсякае такое. Усё ж такі Сычоў успрымаўся чалавекам, які б здолеў прыцягнуць да лігі намнога большую цікавасць. Але крыўдна і таму, што месца Дзмітрыя магло быць аддадзена каму-небудзь з дынамаўскай моладзі. Напрыклад, Глебу Рассадкіну, якога Алег Пратасаў падпускаў да асновы ў мінулым годзе. Бо ў гэтым сезоне выхадцы з дубля робяць нечаканае. Арцём Быкаў прыдумаў галявы пас на Косціна Курелеа ў матчы з БАТЭ. І наогул стаў галоўным адкрыццём першага круга чэмпіянату. А Мікіта Корзун, што нечакана апынуўся ў старце і наогул дагуляўся да MVP матчу. З хлопца можа вырасці проста шалёны “сабака”. Момантамі Корзун шляхетна шчыкаў нават Аляксандра Глеба.

Гайдучык - найлепшы пачатковец БАТЭ

У апошні час дынамаўскую селекцыю пералапачвалі столькі, што яе арганізатарам ікалася перманентна. Сапраўды, вялікая колькасць мінскіх грашадзінак акумулявалася амаль у нішто. Праўда, у той жа самы час трэба адзначыць, што і барысаўскі набор пачаткоўцаў атрымаўся не самым паспяховым. За апошнія чатыры гады дакладна самым бляклым. Стаўкі рабіліся на Паўла Няхайчыка, што вярнуўся ў каманду. Але хаўбек зацягнуў з працэсам зваротнага прывыкання. Ілля Алексіевіч на статус прымы не прэтэндаваў ні ў адной са сваіх каманд. Германа Малиньша падпісвалі, каб Андрэю Горбунову было не зусім сумна. Ад Віталя Гайдучыка, здавалася б, таксама нічога звыш не чакалі, асабліва пры жывых і здаровых Арцёме Радзькове ды Ягоры Філіпенка.

Але берасцеец скарыстаўся абставінамі і правёў першую палову стартавага круга ў пары з Радзьковым, якога потым змяніў Філіпенка. У актыве Гайдучыка цяпер 12 поўнаметражных матчаў з 12-ці магчымых - прыгажун-мужчына. Столькі ж толькі ў Андрэя Гарбунова. Але Гарбуноў - галкіпер, а гэта ў БАТЭ, як помнік у “Джэнтльмэнах поспеху”. У тым сэнсе, што «Хто ж яго пасадзіць». А казалі, Гайдучык слабы, Гайдучык крыху баязлівы. А высветлілася, Гайдучык вельмі нават нармальны. З моманту дэбюту за каманду ў выязным матчы з «Фенербахчэ» берасцеец паказвае найлепшы рост. Так, без памылак часам не абыходзіцца, але іх стала нашмат менш. У спалучэнні з уласцівай Гайдучыку хуткасцю і здольнасцю ўмела выбраць пазіцыю гэта дае вынік.

Маскант не засмуціўся на паразу

У Мінску запахла цюльпанамі. З Галандыі да нас занесла прыгожага дзядзечку. У гарнітуры, блакітнай кашулі і карычневых чаравіках. Выглядаў Робэрт Маскант добра. Шчыра-сумленна. Новы галоўны «Дынама» спачатку шырока ўсміхаўся фатографам перад матчам, затым - журналістам. На прэс-канферэнцыі. Ўсмешка - справа патрэбная ў нашай сур'ёзна-прысур'езнай краіне. Неяк адразу ўспомніўся Бэрнд Штангэ са сваім аптымізмам. Гэта ж у нас усё пастаянна хрэнова, а заходнееўрапейцы не дазваляюць восені сяліцца ў сваіх душах. Увогуле, пасля эма Алега Пратасава галандзец вельмі радуе.

Да таго ж Масканту няма чаго асабліва хвалявацца. Так, здарыўся пройгрыш. Але ён чытаўся. Плюс трэнер быў падпісаны толькі напярэдадні. Таму галандзец зрабіў разумна. Спярша паўсміхаўся фатографам, а потым зашыўся ў куце лаўкі запасных і старанна шпарыў канспект. Пра гэта Маскант казаў на прэс-канферэнцыі, маўляў, вывучаў каманду. І правільна. Бо ні адно DVD не дало б такога ўяўлення аб ёй, як жывая гульня. Тым больш гульня на фоне лепшага з магчымых супернікаў па лізе. Цяпер у галандца ёсць матэрыял, з якім можна працаваць. Трэба разумець, што на наступны дынамаўскі матч склад вызначыць ужо сам Маскант, а не яго памочнікі. А матч, дарэчы, здарыцца хутка. У бліжэйшы час каманда не пакіне сталіцу - 19-га сустрэнецца з “Менскам”, 23-га прыме “Днепр”. Сапраўды, на разлад у Масканта проста няма часу. Аматарам футбола ў горадзе ёсць чым заняцца на тыдні. Гэта натхняе.

Эфект навізны спрацаваў

Дзве вельмі паказальныя фразы. Першая, аўтарства Віктара Ганчарэнка: “Можа, раней у нас былі і больш якасныя гульні супраць”Дынама”, але парадокс у тым, што ў такіх матчах мы гублялі балы. Сёння ж хацеў ад каманды большага, але мы здабылі перамогу”. Другая, аўтарства Аляксандра Глеба: “Дынама” мела моманты, асабліва ў першым тайме. Але, як і ім у першым туры, нам пашанцавала. Гульцы суперніка бегалі, як заведзеныя, стараліся, працавалі. На нашым баку было шанцаванне. І перамаглі мы не па гульні”.

Эфект навізны спрацаваў. З'яўленне новага гетмана мабілізавала дынамаўцаў. У тым ліку і трэнераў. Цяперашнія асістэнты Масканта (незразумела, часовыя або не) спрацавалі вельмі якасна. Менавіта яны вызначылі склад для гульні. Менавіта яны знайшлі месца на полі маладому Корзуну, і не пралічыліся. Хлопец адбегаўся, адпрацаваў усё самым належны чынам. Плюс да ўсяго асістэнты галандца на чале з Пятром Качура (хоць, здаецца, без Сяргея Паўлюковіча не абышлося) вярнулі да жыцця Дзмітрыя Молаша. Летась у верасні (падчас матчу, дарэчы, таксама з БАТЭ) абаронца заламаўся. І вось толькі зараз вярнуўся на поле. Сардэчна запрашаем назад, Зміцер. Мы па вас сумавалі.

У выніку ўжо за першыя18 хвілін гаспадары зрабілі амаль тры вернякі. Праўда, нічога з іх не выціснулі. Але за кошт эмоцыі мінчане перайгралі ў барысаўчан у першым тайме і ў канцоўцы другога.

БАТЭ трэба папрацаваць над псіхалогіяй

Сітуацыя прыкладна наступная. На 70-й хвіліне, каманда гасцей завалодвае мячом. І не растаецца з ім досыць доўга. Настолькі, што гледачы пачынаюць асвістваць каманду гаспадароў. Дынамаўцы правялі без мяча тры вельмі непрыемных хвіліны. На футбольным слэнгу гэта называецца «вазіць». У той час меркавалася, што БАТЭ хутка заб'е яшчэ. Але не. Атрымалася ўсё зусім па-іншаму. Госці зніякавелі і аддалі ініцыятыву гаспадарам. Як вынік - мора мітусні, апагеям якой стаў нават не гол Косціна Курэлеа, а барысаўская паніка пры спробах не прапусьціць яшчэ адзін. Гвалтоўная метамарфоза адбылася з чэмпіёнам. “Прапусціўшы гол, яшчэ больш “селі”, і мне гэта, вядома, не падабаецца. Вядома, хацелі граць крыху вышэй, каб аслабіць ціск на нашу штрафную”, - канстатаваў пасля матчу Віктар Ганчарэнка. Быць можа, гэтак нізкая пасадка стала вынікам памяці аб першакругавым паядынку. Тады Віталь Трубіла забіў зваротны мяч на самым сцяжку. Можа, барысаўчане сапраўды проста занепакоіліся аб перамозе да паталагічнага трэмару ...

Так ці інакш, гэта нядобра. Калі БАТЭ чагосьці баіцца дома, што будзе ў Еўропе? У Віктара Ганчарэнкі ёсць чарговая задача для развязання. Ёсць, дарэчы, меркаванне, якое з кожным турам пацвярджаецца ўсё больш, што трэнер працуе свой самы складаны сезон у Барысаве. Нам ад гэтага толькі цікавей.