Спісваць Штаты з рахункаў рана

• Павло Шеремета
• 19.10.2026, 10:22

Пра план дзеянняў для Украіны пасля 3 лістапада.

Рэспубліканскаму прэзідэнту крытычна важна мінімізаваць маштабы паразы на выбарах у Кангрэс, якія адбудуцца менш чым праз 20 дзён. У гэтых «джунглях» для яго і яго партыі (уключаючы рэспубліканцаў украінскага паходжання) гэта звышзадача; ва ўмовах жорсткай канкурэнцыі амерыканскай палітыкі для яе вырашэння будуць выкарыстоўвацца [амаль] любыя сродкі — тым больш законныя. (Прабачце: у джунглях мараль зводзіцца да перамогі — давайце прызвычайвацца да гэтага, калі ўжо адвыклі).

«Кошт жыцця» (cost of living; не вайна з Іранам, не іміграцыя і тым больш не вайна ва Украіне) з'яўляецца асноўнай прычынай непакою большасці амерыканцаў, якая паўплывае на іх выбар 3 лістапада. Таму неабходна паказаць, што 1) кіруючая партыя адчувае гэтую сацыяльную трывогу і 2) робіць хаця б нейкія крокі для вырашэння праблемы. Завяршыць вайну з Іранам перамогай і адкрыць Армузскі праліў цяпер немагчыма, таму даводзіцца звяртацца да іншых мер, наяўных у арсенале.

Варожы дызель не паўплывае на амерыканскую інфляцыю і кошт жыцця, але who cares? у «эпоху пост-праўды». Галоўнае — гэта яскравыя саўндбайты ў вячэрнім эфіры (дарэчы, гэта цяпер не толькі амерыканская тэхналогія). (І дарэчы, як даказалі нобелеўскія лаўрэаты па эканоміцы 2026 года, саўндбайты ўплываюць на інфляцыю).

Казкі пра «каштоўнасці» заўсёды заставаліся казкамі, хоць часам і гучалі больш праўдападобна. ЗША заўсёды цанілі сілу, таму нязменна нарошчвалі і працягваюць нарошчваць уласную магутнасць. Заходні свет не прыйшоў на дапамогу Чэхаславакіі ў 1948 і 1968 гадах, Венгрыі ў 1956-м і Польшчы ў 1982-м, паколькі лакальная перамога ў невялікай, далёкай еўрапейскай краіне не была вартая геапалітычнага рызыку пры тым балансе сіл, які існаваў тады.

Спісваць Штаты з рахункаў яшчэ занадта рана. Іх ваенная і эканамічная магутнасць застаецца неаспрэчнай (заўважце, што я пішу вам гэта менавіта на амерыканскай сацыяльнай платформе), нягледзячы на тое, што Кітай робіць паспяховыя спробы канкураваць.

Судзячы па ўсім, 3 лістапада Штаты пачнуць новы палітычны абзац — магчыма, нават старонку, але не раздзел. Нам трэба «слізгаць туды, дзе будзе шайба» 4 лістапада (паводле меткага выразу нашага земляка-хакеіста), а не аплакваць часовую адсутнасць шайбы там, дзе мы знаходзімся цяпер.

Паводле прыкладу ЗША, нам трэба і далей нарошчваць уласную сілу за кошт павышэння прадукцыйнасці і маштабавання інавацый — як на фронце, так і ў тыле, пра што я пастаянна тут кажу і пішу. (Не буду каментаваць амерыканскую ідэю рабіць ін'екцыі тэстастэрону сваім вайскоўцам).

У ўнісон з развітым светам (як бачым з рашэнняў Шведскага Нобелеўскага камітэта) мы можам выкарыстоўваць для гэтага або шумпетэраўскія падыходы (2025) і/ці кейнсіянскія (2026), але пажадана нарэшце выкінуць з галавы (FYI, Украінская акадэмія лідарства, kmbs і многія іншыя) усё яшчэ папулярны ва Украіне марксізм. Хоць бы таму, што ён дакладна ніколі не атрымае Нобелеўку. Я ўжо не кажу пра тое, што ён з'яўляецца не толькі абсалютна неэфектыўным, але часта яшчэ і — злачынным.

Я заўсёды ўспамінаю словы лекара пра стан майго сябра, які ўпаў у кому пасля цяжкай аварыі: «Усё залежыць ад таго, наколькі яго арганізм хоча жыць». Сябар выжыў.

Павло Шеремета, «Фэйсбук»