Дзень бітвы за Кангрэс: у якіх штатах самая гарачая гонка

• 3.11.2026, 8:07

Вырашальныя выбары для Трампа.

У аўторак, 3 лістапада, у ЗША адбудуцца прамежкавыя выбары, якія могуць стаць пераломным момантам для другога прэзідэнцкага тэрміну Дональда Трампа. Калі дэмакратам удасца атрымаць большасць у Палаце прадстаўнікоў і Сенаце ЗША — або хаця б у адной з гэтых двух палат Кангрэса, якія цяпер кантралююць рэспубліканцы, — гэта можа істотна абмежаваць рэальныя паўнамоцтвы Трампа і яго палітычны ўплыў.

Хоць імя Дональда Трампа няма ў бюлетэнях, прэзідэнт ЗША зрабіў усё, каб рэспубліканскія выбарцы ўспрымалі гэтыя выбары як персанальнае галасаванне даверу яму. За апошні месяц перад выбарамі ён правёў у розных штатах ЗША каля 20 мітынгаў і публічных мерапрыемстваў у стылі сваёй перадвыбарчай прэзідэнцкай кампаніі. Дарэчы, як піша CNN, яны хутчэй нагадвалі «развітанны тур» — бо могуць стаць апошнімі падобнымі падзеямі, дзе Трамп выступаў як «сцяганосец» Рэспубліканскай партыі.

Да гэтых выбараў Трамп ператварыўся з актыву хутчэй у баласт сваёй палітычнай сілы, а ў ЗША яго ўсё часцей пачалі называць «кульгавай качкай». На рэйтынгах прэзідэнта ЗША і яго партыі найбольш адбіліся незадаволенасць амерыканскіх выбарцаў істотным ростам кошту жыцця і цэн на паліва з-за распачатай адміністрацыяй Трампа вайны супраць Ірана. Паводле дадзеных апытання Ipsos/Reuters, гэта пытанне стала галоўным для выбарцаў: 73% рэспандэнтаў заявілі, што сітуацыя з коштам жыцця ў краіне развіваецца ў няправільным кірунку.

Згодна з тымі ж дадзенымі, паказчык адабрэння дзеянняў Трампа ў кастрычніку ўпалі да рэкордна нізкага ўзроўню — 31%, а за тыдзень да выбараў падняўся ўсяго на адзін працэнтны пункт — да 32%. Даследаванне таксама паказала, што напрыканцы кастрычніка сярод зарэгістраваных выбарцаў 47% былі гатовыя галасаваць за дэмакратаў, тады як толькі 36% — за рэспубліканцаў (пры тэарэтычным выбары менавіта партыі, а не канкрэтных кандыдатаў, як гэта адбываецца на выбарах у ЗША).

Аднак рэаліі выбарчай сістэмы ў ЗША значна складанейшыя. «Апытанні пра „агульны бюлетэнь“ (generic ballot polls) — гэта агульнанацыянальныя апытанні, якія даюць уяўленне пра тое, якую партыю рэспандэнты хацелі б бачыць пры ўладзе ў Кангрэсе. Хоць такія апытанні адлюстроўваюць агульныя настроі ў краіне, яны не ўлічваюць нюансы барацьбы ў асобных штатах і выбарчых акругах — менавіта ад іх залежыць, хто будзе кантраляваць Сенат і Палату прадстаўнікоў», — падсумоўвае дадзеныя свайго перадвыбарчага апытання Reuters.

На датэрміновым этапе галасавання гэтыя выбары ўжо б'юць рэкорды: па стане на 2 лістапада ў ЗША было пададзена 54,5 млн галасоў, сведчаць дадзеныя падліку Універсітэта Фларыды. Гэта амаль на 10 млн больш, чым агульная колькасць датэрміновых галасоў, пададзеных на папярэдніх прамежкавых выбарах у 2022 годзе.

New Voice нагадвае, што важна ведаць пра выбары ў ЗША 3 лістапада.

Каго выбіраюць на прамежкавых выбарах?

Прамежкавыя выбары праходзяць у ЗША праз два гады пасля абрання новага прэзідэнта, то бок прыблізна пасярэдзіне яго чатырохгадовага тэрміну. Для кожнага амерыканскага лідара яны з'яўляюцца істотным выпрабаваннем даверу грамадства да партыі, якую ён прадстаўляе, і ў пэўнай ступені — стаўлення да яго асабіста.

Такія выбары праходзяць у першы аўторак лістапада, у гэтым годзе гэта 3 лістапада. Вынікі галасавання важныя, бо могуць істотна змяніць палітычны ландшафт у краіне і ўзмацніць або аслабіць ролю прэзідэнцкай партыі ў Кангрэсе ЗША. Адпаведна прэзідэнту будзе складаней або лягчэй праводзіць праз парламент урадавыя законапраекты і ўласны палітычны курс.

У ходзе галасавання абіраюць нанова:

усе 435 месцаў у Палаце прадстаўнікоў ЗША — то бок поўны склад ніжняй палаты Кангрэса (яго абнаўляюць кожныя два гады — падчас прэзідэнцкіх выбараў і падчас прамежкавых);

35 месцаў (трэць) са 100 у Сенаце ЗША — сенатараў перавыбіраюць на шэсць гадоў;

39 губернатараў (у 36 штатах і трох тэрыторыях ЗША);

шэраг генеральных пракурораў і суддзяў у многіх штатах, а таксама на коне — сотні месцаў у заканадаўчых органах улады на ўзроўні асобных штатаў.

Звычайна на прамежкавых выбарах кіроўная партыя страчвае месцы ў Палаце прадстаўнікоў, а не атрымлівае новыя. З 1946-га, то бок праз 80 гадоў пасля Другой сусветнай вайны, у ЗША адбыліся 20 прамежкавых выбараў. Па выніках 18 з іх партыя дзеючага прэзідэнта страчвала мандаты ў Палаце прадстаўнікоў у параўнанні з яе папярэднім складам (за выключэннем 1998 і 2002 гадоў, пры прэзідэнтах Біле Клінтане і Джорджы Бушы-малодшым адпаведна).

Колькі месцаў трэба выйграць дэмакратам, каб заваяваць большасць у Сенаце і Палаце прадстаўнікоў?

Пасля апошніх выбараў 2024-га рэспубліканцы з невялікай перавагай кантралююць і Сенат, і Палату прадстаўнікоў ЗША. Таму на прамежкавых выбарах 3 лістапада 2026 года дэмакраты імкнуцца вярнуць сабе кантроль над абедзвюма палатамі Кангрэса ЗША.

Каб атрымаць у іх большасць, дэмакратам неабходна заваяваць як мінімум па чатыры дадатковыя месцы ў кожнай з дзвюх палат Кангрэса.

У Палаце прадстаўнікоў перавага рэспубліканцаў апошнія два гады была невялікай. Перад выбарамі рэспубліканцы мелі мінімальную большасць — 218 галасоў з 435, а дэмакраты — 214 месцаў [яшчэ два крэслы былі вакантныя, а адзін незалежны прадстаўнік галасаваў разам з партыяй Трампа]. Пасля поўнага перавыбрання палаты Дэмакратычнай партыі трэба павялічыць лік сваіх крэслаў яшчэ як мінімум на 4, каб атрымаць большасць хаця б у 218 галасоў.

Паводле ацэнак аналітычнага праекта The Cook Political Report, які рыхтуе перадвыбарчыя прагнозы, дэмакраты могуць нават перавысіць гэты разлік і атрымаць наймацнейшую большасць з 2009 года ў Палаце прадстаўнікоў — да 240 мандатаў. Гэта меней, чым 257 месцаў дэмакратаў пасля абрання Барака Абамы, аднак мацней за большасць, якую Дэмакратычная партыя мела ў Палаце прадстаўнікоў пасля выбараў 2006 і 2018 гадоў.

У Сенаце ЗША пасля выбараў 2024 года рэспубліканцы атрымалі большасць у 53 з 100 месцаў, тады як дэмакраты фактычна мелі 47 (45 уласных плюс галасы двух незалежных сенатараў, Берні Сандэрса і Ангуса Кінга, якія звычайна галасуюць разам з дэмакратамі). Па выніках прамежкавых выбараў трыумфам для Дэмакратычнай партыі было б заваяванне як мінімум 51 крэсла, а значыць і большасці ў Сенаце. Бо калі месцы падзяляцца 50 на 50, вырашальны голас у Сенаце будзе мець віцэ-прэзідэнт ЗША Джэй Дзі Вэнс — правая рука Трампа. Кожны амерыканскі штат у Кангрэсе прадстаўляюць два сенатары.

The Cook Political Report чакае, што спаборніцтва за Сенат будзе больш непрадказальным, а кантроль над гэтай палатай «вісець на валаску, паколькі гонкі ў сямі ключавых штатах — у межах хібнасці, што адкрывае абедзвюм партыям шлях да большасці». Гаворка пра найбольш лютае сенатарскае змаганне ў такіх штатах, як Аляска, Айова, Канзас, Мэн, Мічыган, Агаё і Тэхас. У шасці з іх (акрамя Мічыгана) на коне месцы сенатараў, якія цяпер займаюць рэспубліканцы. Ці змогуць дэмакраты адваяваць у іх некалькі месцаў, аналітыкі The Cook Political Report прагназаваць не бяруцца. Аднак яны ўсё ж рэшаюцца прадказваць дэмакратам «незначную перавагу» ў барацьбе за Сенат, зыходзячы з сукупнасці ўсіх нюансаў выбарчай сістэмы ЗША і бягучай палітычнай сітуацыі, неспрыяльнай для рэспубліканцаў.

«Палітычныя аналітыкі ў цэлым лічаць, што ў дэмакратаў ёсць добрыя шанцы атрымаць кантроль над Палаце прадстаўнікоў, аднак адзначаюць, што атрымаць кантроль над Сенатам ім будзе значна цяжэй», — пацвярджае гэтыя прагнозы Reuters.

У той жа час, паводле Silver Bulletin — вядомай аналітычнай медыяплатформы амерыканскага статыстыка і прагнастыка выбараў Нэйта Сільвера — шанцы дэмакратаў вярнуць кантроль над Палаце прадстаўнікоў складаюць 93%, а ўзяць пад кантроль Сенат — у апошнія дні перад выбарамі выраслі да 75%–80% (з 56% у пачатку жніўня згодна з гэтым жа прагнозам).

Калі стануць вядомыя вынікі выбараў у ЗША?

Першыя вынікі прамежкавых выбараў у ЗША пачнуць з'яўляцца пасля закрыцця выбарчых участкаў. Раней за ўсіх галасаванне завершыцца ва ўсходняй частцы штатаў Індыяна і Кентукі. Наступнымі выбарчыя ўчасткі зачыняцца ў Джорджыі, Паўднёвай Караліне, Вермонце і Вірджыніі — а 03:00 па Мінску (19:00 па мясцовым часе). Апошняй дагаласуе Аляска: участкі тут зачыняць дзверы а 9:00 4 лістапада па Мінску.

Гэта азначае, што ўжо цягам 4 лістапада па кіеўскім часе можна будзе атрымаць папярэднія даныя пра тэндэнцыі галасавання і першых лідараў асобных гонак у штатах.

Аднак у найбольш напружаных супрацьстаяннях пераможцаў могуць вызначаць яшчэ некалькі дзён або нават тыдняў.

З-за складаных адрозненняў выбарчых сістэм у розных штатах і сотняў асобных гонак увесь свет традыцыйна сочыць за падлікам галасоў, які вядзе агенцтва Associated Press. Менавіта яно традыцыйна абвяшчае пераможцу кожнага супрацьстаяння ў той момант, калі падлічана дастаткова галасоў, каб адрыў з супернікам быў матэматычна непераадольны.

Найбольш жорсткія бітвы: якія штаты вызначаць кантроль над Сенатам

Паводле дадзеных агенцтва Associated Press, якое дзесяцігоддзямі найбольш пільна адсочвае вынікі выбараў, і згодна з прагнозам The Cook Political Report, вырашальным для большасці ў Сенаце стане галасаванне ў такіх штатах.

Джорджыя, Мічыган, Нью-Гэмпшыр: ці ўтрымаюць дэмакраты свае месцы ў Сенаце

Каб прэтэндаваць на большасць у Сенаце, Дэмакратычнай партыі неабходна спачатку ўтрымаць усе крэслы сенатараў, якімі яна распараджаецца цяпер. Найбольш жорсткай у гэтым сэнсе будзе гонка ў трох штатах, дзе на прэзідэнцкіх выбарах 2024 года вынік вызначыла розніца менш як у 3%. Тады ў Джорджыі і Мічыгане з мінімальнай перавагай перамог Трамп, у Нью-Гэмпшыры — Камала Харыс.

У Джорджыі захаваць сваё месца спадзяецца самы малады ў ЗША сенатар — 39-гадовы Джон Ософ, узышлая зорка Дэмакратычнай партыі, якога ўжо называюць адным з верагодных вылучэнцаў ад дэмакратаў на пасаду прэзідэнта ЗША ў 2028 годзе. У 2021 годзе менавіта перамога Ософа разам з яшчэ адным дэмакратам ад Джорджыі забяспечыла Дэмакратычнай партыі перавагу ў Сенаце. З таго часу Ософ паспеў набыць у ЗША пазнавальнасць і папулярнасць, шмат у чым дзякуючы вірусным відэа з яго ўдзелам. У Сенаце ён ладзіць вострыя дапытанні прадстаўнікоў адміністрацыі Трампа, фрагменты якіх збіраюць мільённыя прагляды, а на мітынгах выступае ў стылі Барака Абамы, таму амерыканская прэса ўжо называе яго «каралём» кароткіх відэа. Перарваць імклівы палітычны ўзлёт Ософа ў барацьбе за крэсла ў Сенаце паспрабуе дзеючы член Палаты прадстаўнікоў ЗША, рэспубліканец Майк Колінз.

У Мічыгане 42-гадовы эпідэміёлаг Абдуль Эль-Саід можа стаць першым сенатарам-мусульманінам у гісторыі ЗША, калі зможа выйграць выбары і захаваць крэсла для дэмакратаў (дзеючы сенатар-дэмакрат ад Мічыгана Гэры Пітэрс не балатуецца паўторна).

У Нью-Гэмпшыры былы губернатар гэтага штата, сенатар-дэмакратка Джын Шахін, таксама вызваляе крэсла. За яе месца будуць змагацца рэстаранатар Крыс Папас ад Дэмакратычнай партыі і рэспубліканец Джон Сунуну, які калісьці ўжо быў сенатарам і з'яўляецца нашчадкам уплывовай палітычнай дынастыі гэтага штата.

Мэн і Паўночная Караліна: найбольш перспектыўныя дадатковыя месцы для дэмакратаў

Пры ўмове, што дэмакраты захаваюць усе ўжо наяўныя ў іх месцы ў Сенаце, ім давядзецца заваяваць дадаткова яшчэ чатыры крэслы, каб атрымаць большасць у 51 голас. Больш за ўсё шанцаў атрымаць некаторыя з іх, паводле прагнозу AP, Дэмакратычная партыя мае ў двух штатах.

Штат Мэн — увасабленне рэдкага парадоксу, бо Дональд Трамп тут ніколі не перамагаў, аднак у Сенаце рэгіён прадстаўляе рэспубліканка С'юзан Колінз. Адбраць яе месца на карысць дэмакратаў паспрабуе Трой Джэксан, былы спікер Сената штата Мэн і нашчадак дынастыі лесарубаў.

У Паўночнай Караліне пасля 2008 года дэмакраты пастаянна саступалі рэспубліканцам з нязначнай перавагай на ўсіх выбарах федэральнага ўзроўню. Нарэшце зламаць гэтую сітуацыю на карысць Дэмакратычнай партыі спадзяецца добра вядомы тут Рой Купер, многагадовы губернатар штата ў 2017—2025 гадах. За крэсла сенатара, якое вызваляе рэспубліканец Том Тыліс, Купер будзе спаборнічаць з Майклам Уотлі, які ўзначальваў Нацыянальны камітэт Рэспубліканскай партыі ЗША ў 2024—2025 гадах.

Аляска, Айова, Агаё, Тэхас, Канзас: ці выйграюць дэмакраты бітву за тыпова рэспубліканскія штаты

Як мінімум дзесяць гадоў Аляска, Айова, Агаё і Тэхас застаюцца «цалкам чырвонымі», нагадвае AP — то бок адданымі прыхільнікамі рэспубліканцаў. Аднак на хвалі незадаволенасці ростам кошту жыцця і вайной у Іране дэмакраты спадзяюцца гэтым разам пазмагацца тут за патрэбныя ім новыя месцы ў Сенаце. Таму нават гэтыя рэспубліканскія тэрыторыі могуць стаць гарачымі палямі палітычных паядынкаў.

Асаблівая ўвага прыкавана да Аляскі, дзе дэмакратка Мэры Пэлтола, дзеючая член Палаты прадстаўнікоў ЗША, спрабуе адабраць крэсла ў Сенаце ў рэспубліканца Дэна Салівана, які з'яўляецца сенатарам ад гэтага штата з 2015 года. У апошніх апытаннях Пэлтола апярэджвала Салівана на некалькі працэнтных пунктаў. У выпадку поспеху яна стане першай прадстаўніцай карэнных народаў Аляскі ў Сенаце. Аднак яшчэ задоўга да дня выбараў сітуацыя на Алясцы стала прадметам гарачых дэбатаў у ЗША, бо ў бюлетэні з'явіўся кандыдат-«спойлер» па імені Дэніэл Дж. Саліван — то бок амаль поўны цёзка асноўнага кандыдата ад рэспубліканцаў. The New York Times сцвярджае, што прадстаўнікі Дэмакратычнай партыі наўмысна шукалі падобнага «двайніка», каб угаварыць яго балатавацца і адабраць частку галасоў у рэспубліканцаў. Каманда Пэлтолы адхіляе гэтыя папрокі. Адміністрацыя Трампа ўжо ініцыявала расследаванне гэтай сітуацыі ў штаце на ўзроўні пракуратуры і асобна падала судовы пазоў з мэтай заблакаваць вынікі галасавання, калі Саліван прайграе выбары. Усё гэта ў выніку можа істотна зацягнуць вызначэнне пераможцы выбараў на Алясцы, а значыць, і ў Сенаце ў цэлым. За выключэннем 2008-га, дэмакраты не выйгрывалі выбары прэзідэнта або барацьбу за Сенат на Алясцы ўжо 30 гадоў.

У штаце Айова дэмакраты спадзяюцца адваяваць месца, якое вызваляе сенатар-рэспубліканка Джоні Эрнст — менавіта яна ў 2014-м адабрала гэта крэсла ў Дэмакратычнай партыі. За пасаду сенатара тут змагаецца дэмакрат Джош Турэк, двухразовы паралімпійскі чэмпіён і дзеючы член Палаты прадстаўнікоў ЗША. Ён сапернічае са сваёй калегай па Палаце прадстаўнікоў, рэспубліканкай Эшлі Хінсан, якая раней была рэпарцёркай. Гэта няпростае змаганне для дэмакратаў: з 2017 года рэспубліканцы кантралююць у Айове пасаду губернатара, а таксама большасць і ў сенате, і ў палаце прадстаўнікоў штата.

У Агаё барацьба разгорнецца за крэсла ў Сенаце, якое вызваліў Джэй Дзі Вэнс пасля прызначэння яго віцэ-прэзідэнтам ЗША. Тады ў 2025 годзе яго замяніў рэспубліканец Джон Хастэд, выцесніць якога з Сената цяпер імкнецца дэмакрат Шэрад Браўн. Ён ужо прадстаўляў Агаё як сенатар у 2007—2025 гадах, і цяпер паспрабуе ўзяць рэванш, адваяваўшы для Дэмакратычнай партыі яшчэ адно дадатковае месца.

Тэхас — адна з самых адданых цытадэляў рэспубліканцаў. У 1976 годзе Джымі Картэр быў апошнім кандыдатам у прэзідэнты ад Дэмакратычнай партыі, якога падтрымаў гэты штат. Выбары ў Сенат дэмакраты апошні раз выйгравалі ў Тэхасе ў 1988 годзе, а ў цэлым дэмакраты не перамагалі тут на ўзроўні штата з 1994-га. Гэтым разам гістарычнага выніку спрабуе дасягнуць дэмакрат Джэймс Таларыка, 37-гадовы член Палаты прадстаўнікоў Тэхаса, якому супрацьстаіць дзеючы генпракурор штата Кен Пакстан — адзін з самых скандальна вядомых паплечнікаў Дональда Трампа. Рэспубліканец Пакстан балатуецца, нягледзячы на тое, што быў фігурантам шматлікіх скандалаў — ад абвінавачанняў у махлярстве з каштоўнымі паперамі да спробы абвясціць яму імпічмент з пасады генпракурора Тэхаса ў 2023 годзе (быў падтрыманы мясцовай Палатай прадстаўнікоў і адхілены тэхаскім сенатам).

У Канзасе вельмі блізка ў апытаннях ідуць сенатар-рэспубліканец Роджар Маршал, які спрабуе ўтрымаць крэсла, і дэмакрат Адам Гамільтан — заснавальнік Аб'яднанай метадысцкай царквы, найбуйнейшай у ЗША царквы гэтай канфесіі. У выпадку поспеху Гамільтан стане першым дэмакратам, які прадстаўляе штат у Сенаце з 1932 года. Падчас перадвыбарчай кампаніі Канзас наведаў віцэ-прэзідэнт ЗША Джэй Дзі Вэнс, што сведчыць пра занепакоенасць рэспубліканцаў вынікам гэтай гонкі.

Якімі будуць наступствы выбараў для Трампа і для Украіны

Страціўшы большасць нават у адной з палат Кангрэса, Рэспубліканская партыя — а значыць і адміністрацыя Трампа — будзе мець значна менш уплыву на прыняцце новых законапраектаў. І Сенат, і Палата прадстаўнікоў ЗША з'яўляюцца ключавымі звёнамі заканадаўчай улады ў ЗША, таму для ўвасаблення ў жыццё многіх прэзідэнцкіх ініцыятыў патрабуецца іх узаемная падтрымка. Акрамя таго, менавіта Сенат зацвярджае кадравыя рашэнні вышэйшага ўзроўню — ад членаў урада да паслоў і суддзяў Вярхоўнага суда. Атрымаўшы большасць у гэтай палаце, дэмакраты змогуць заблакаваць многія прызначэнні, якія прасоўвае Белы дом.

Дэмакратычная партыя, выйграўшы выбары, таксама атрымала б значна больш рычагоў для прасоўвання ўласнага парадку дня. Калі б дэмакраты атрымалі большасць і ў Сенаце, і ў Палаце прадстаўнікоў, яны маглі б паспрабаваць уплываць нават на знешнюю палітыку ЗША, у тым ліку аднавіць дапамогу Украіне. Агенцтва Reuters незадоўга да выбараў вылучыла чатыры напрамкі магчымых знешнепалітычных прыярытэтаў дэмакратаў у такім выпадку:

вайна ў Іране: дэмакраты маглі б скараціць выдаткі на абарону, каб прымусіць Трампа шукаць падтрымкі Кангрэса для працягнення гэтай вайны — або ж спыніць яе;

новая дапамога Украіне: Трамп прыпыніў прамую фінансавую і ваенную дапамогу Украіне, аднак дэмакраты маглі б аднавіць яе, калі б прынялі падобнае рашэнне двума трэцімі галасоў, каб пераадолець магчымае прэзідэнцкае вета;

абмежаванне або спыненне ваеннай дапамогі Ізраілю на фоне яго дзеянняў у Сектары Газа, якія выклікалі шырокую хвалю крытыкі сярод дэмакратаў (за апошні фінансавы год ЗША надалі Ізраілю $3,8 млрд дапамогі — больш, чым любой іншай краіне);

аднаўленне замежнай дапамогі і скарачэнне ваенных выдаткаў: з пачатку 2025 года адміністрацыя Трампа прыпыніла або адмяніла мільярды долараў замежнай дапамогі, ухваленай Кангрэсам — дэмакраты могуць паспрабаваць яе аднавіць, адначасова абмежаваўшы беспрэцэдэнтнае павелічэнне ваеннага бюджэту на 67% (да $1,5 трлн), якога Трамп дамагаецца на 2027 год.

Падаецца, Дональд Трамп ужо рыхтуецца да гэтых рэалій і ў выпадку паразы яго партыі на выбарах паспрабуе навязаць дэмакратам сустрэчную барацьбу ў выглядзе шматлікіх прэзідэнцкіх вета. За некалькі дзён да прамежкавых выбараў ён заявіў у інтэрв'ю New York Post, што гатовы стаць «Містарам Вета», то бок пастаянна ветіраваць законапраекты, прынятыя дэмакратамі ў выпадку атрымання імі большасці ў Кангрэсе. «У выніку, праз месяц або два, калі вета будзе ўсё блакаваць — бо гэта проста пустая трата часу, — яны прыйдуць і дамовяцца пра здзелку», — заявіў Трамп.

Аднак новы склад Кангрэса ЗША прыме прысягу толькі 3 студзеня 2027 года. Да таго часу Трамп будзе дзейнічаць у межах паўнамоцтваў бягучага складу Сената і Палаты прадстаўнікоў, дзе рэспубліканцы маюць большасць. Прэзідэнт ЗША таксама традыцыйна мае больш асабістых паўнамоцтваў у знешняй палітыцы, таму ў Еўропе баяцца, што параза на прамежкавых выбарах прывядзе да яшчэ горшых наступстваў у адносінах Трампа з саюзнікамі Амерыкі.

У прыватнасці, спецыялісты Каралеўскага аб'яднанага інстытута абаронных даследаванняў (RUSI) у каментары Politico выказалі асцярогу, што пасля выбараў Трамп можа яшчэ больш скараціць ваенную прысутнасць ЗША ў Еўропе і паспрабаваць заключыць больш шырокае пагадненне з расійскім дыктатарам Уладзімірам Пуціным, якое будзе ўключаць і пытанні еўрапейскага парадку бяспекі.

Крыніцы Politico таксама не выключаюць, што Трамп можа скараціць узносы ЗША ў агульны бюджэт НАТА, абмежаваць працу праграмы PURL, у межах якой саюзнікі набываюць амерыканскае ўзбраенне для Украіны, а таксама працягнуць збліжэнне з РФ.

Дарэчы, калі «блакітная хваля» ўсё ж ахопіць ЗША і дэмакраты атрымаюць вырашальную перавагу ў Кангрэсе ЗША, яны могуць значна ўскладніць жыццё Трампу яшчэ адным спосабам — ініцыяваўшы новыя расследаванні дзеянняў прэзідэнта ЗША і яго адміністрацыі.

Яшчэ ў верасні агенцтва Reuters паведамляла, што Дэмакратычная партыя рыхтуе маштабную кампанію такіх публічных слуханняў і расследаванняў, якія перш за ўсё могуць закрануць міністра абароны ЗША Піта Хегсэта — у прыватнасці з-за вайны з Іранам, звальнення высокапастаўленых ваенных афіцэраў і шэрагу іншых скандалаў.

Акрамя таго, аб'ектам новых расследаванняў з ініцыятывы дэмакратаў можа стаць Ілан Маск, у тым ліку шматмільярдныя кантракты яго кампаній з урадам і магчымая роля Маска ў абмежаванні доступу да Starlink для ўкраінскіх вайскоўцаў.

Яшчэ адным фокусам слуханняў і расследаванняў можа стаць нядаўняя дызельная здзелка Дональда Трампа з Расіяй. Паводле дадзеных Axios, уплывовыя дэмакраты яшчэ да выбараў накіравалі ў буйныя банкі і парты патрабаванне захаваць дакументацыю, звязаную са здзелкай аб пастаўках расійскага дызпаліва.

«Для рэспубліканцаў страта кантролю над любой з палат Кангрэса можа ўскладніць рэалізацыю палітычнага курсу Трампа на працягу апошніх двух гадоў яго другога прэзідэнцкага тэрміну», — рэзюмуе знакавы ўплыў гэтых выбараў Reuters.