У многіх сталіцах Еўропы ўчора адкаркоўвалі бутэльку ігрыстага

• Вольга Айвазоўская
• 13.04.2026, 21:34

За перамогу здаровага сэнсу.

Венгрыя перамагла. Гэтая гісторыя яшчэ раз даказвае, што пабудова выбарчай кампаніі выключна і толькі на пошуку і абвінавачваннях вонкавых ворагаў з’яўляецца вычарпанай у часе. Віктар Орбан пастаянна шукаў вонкавых ворагаў і скатіўся да адкрытага, з прамымі доказамі, супрацоўніцтва з расійскімі ўладамі і спецслужбамі. Гэта не магло працягвацца вечна, любы выбаршчык адносна бяспечнай краіны свету хоча бачыць справаздачу свайго ўрада пра дасягненні і бачыць перспектывы, а не шукаць вінаватых і настолькі іх персаніфікаваць у службовых асобах Кіева і Бруселя, як гэтым разам. Дурная сіла прапаганды ў расійскім стылі прайграе заўсёды, бо ў іх іншае разуменне саміх грамадстваў, якія не гатовыя аддаваць права ўласнага ўдзелу ў палітычным жыцці сваёй краіны спецслужбам варожых па сутнасці і духу дзяржаў. Расійскае грамадства зрабіла гэта даўно, а венгерскае не прыняло такі парадак дзеянняў і не магло гэтага зрабіць. Чым больш жорсткая маніпуляцыя, тым мацней павінен быць супраціў у адкрытым грамадстве, якія б надбудовы ў ім ні фармавалі лідары з аўтарытарнымі схільнасцямі. Гэта ўрок, і ён не быў вывучаны расіянамі адносна Украіны, як і імі ж адносна Венгрыі. Супрацоўніцтва з Крамлём павінна быць таксічнай чырвонай лініяй у іншых дзяржавах Еўропы, пакуль у Маскве не зменіцца рэжым, калі б гэта ні адбылося. Час тут не з’яўляецца вызначальным у параўнанні са зместам.

Перакананая, што ў многіх сталіцах Еўропы ўчора адкаркоўвалі бутэльку ігрыстага за перамогу здаровага сэнсу. Расіяне хай ідуць дадому, куды б яны ні працягвалі свае канечнасці і як бы ім ні было дзіўна з-за выніку. Рэальнае, а не ўяўнае расійскае ўмяшанне не працуе, калі народ мае годнасць, а таксама калі гэтыя факты раскрываць. Не менш прыемна, што ЗША ў стылі сваёй адміністрацыі сёння таксама не дасягнулі палітычнай мэты, якая мела адкрытую форму ўмяшання праз прамыя заклікі падтрымкі ўрада Орбана.

Ці будзе нам ад гэтага лягчэй? Дык ужо не цяжэй, калі на змену пракрамлёўскай знешняй палітыцы Будапешта прыйдзе праеўрапейская і правенгерская. Больш нам пакуль і не трэба.

Вольга Айвазоўская, Facebook