«Зарабляю каля 17 тысяч, а жонка кажа, што мала»
- 14.06.2026, 9:58
Беларус падзяліўся гісторыяй свайго сямейнага бюджэту.
Амаль два месяцы чытачы Onliner дзяліліся гісторыямі пра свае даходы і выдаткі. Сёння выданне публікуе яшчэ адну гісторыю — яе даслаў чытач Антон.
«Зарабляю каля 17 тысяч, і жонка кажа, што мала»
— Разумею, што загаловак затрыгерыў, але давайце распавяду па парадку, — піша Антон. — Яшчэ вучыўся ў тэхнічнай ВНУ на платным аддзяленні, стараўся зарабіць капейчыну для сябе. Мае бацькі з рабочага класа аплачвалі маю вучобу, таму на кішэнныя выдаткі выдзялялі мне невялікую суму. Дык што напісанне курсавых, друк за грошы, праца на будоўлі, праца газонакасільшчыкаў — мой адказ быў: «За грошы — так».
Пасля заканчэння ўніверсітэта пайшоў працаваць на дзяржаўнае прадпрыемства (300—400 у. е.), паралельна адкрыў ІП па рамонце бытавой тэхнікі (на гэтым зарабляў капейкі, працаваў чыста «для фану»), а таксама паралельна рабіў курсавыя (200—300 у. е.).
Увогуле намаганнямі бацькоў, плюс спадчына (продаж маленькай кватэры ў вёсцы), плюс уласныя высілкі — і купіў «забітую» кватэру без рамонту ў сваім родным горадзе.
Далей — пераезд у абласны цэнтр. Продаж кватэры ў родным горадзе ўжо з рамонтам (цяпер моднае слова — «фліпінг») з маржой 10 тысяч у. е. і наступная купля кватэры ў абласным горадзе з невялікім доўгам, які трэба было пагашаць.
Потым уладкаваўся ў праектную фірму праектантам (каля 400 у. е.), паралельна фрылансіў (+400 у. е.) і, робячы праекты для расійскіх фірмаў, яшчэ займаўся рамонтам камп'ютараў (+200 у. е.) і дробным перапродажам кітайскіх тавараў на анлайн-пляцоўцы аб'яў (ужо не памятаю, колькі).
Пазнаёміўся са сваёй будучай жонкай на «Мамбе», яна на чатыры гады маладзейшая за мяне, падалася самай разумнай і добрай з усіх, каго я сустракаў. Туды-сюды — і мы пажаніліся. Дарэчы, яна з 18 гадоў разам з маці ўласнымі сіламі будавала дом у абласным цэнтры. Спачатку пару гадоў пажылі ў мяне ў кватэры. Я прапанаваў ёй узяць крэдыт на сябе (мая гарачая маладая галава думала толькі пра добрае), хутка дабудаваць дом, а потым здаваць кватэру і грашыма ад арэнды аплачваць крэдыт. Жонка, вядома, пагадзілася на гэты міні-бізнес-план. Мы хутка дабудавалі дом і разам туды пераехалі.
Пасля пераезду, калі мы пажылі ў доме пару месяцаў, мне прапанавалі добры варыянт працы — у азіяцкай краіне (2000 у. е. + аплата жылля і пералётаў раз на год дадому + там яшчэ атрымлівалася фрылансіць + 200—400 у. е.). На сямейнай радзе вырашылі, што мы яшчэ маладыя (мне — 30 з хвасцікам, жонцы — менш за 30), каб жыць у вялікім доме, як пенсіянеры.
Пазней у кампаніі здарыўся крызіс, і нам давялося тэрмінова вяртацца дадому.
Дома я пачаў фрылансіць і паралельна шукаць працу ў Маскве. Знайшоў працу, уладкаваўся на тую ж суму (каля 2000 у. е., арэнда жылля — каля 400 у. е.). Папрацаваўшы нядоўга, жонка зацяжарала, у нас нарадзілася дзіця, давялося вяртацца дадому ў Беларусь. Пакуль жонка была цяжарная, я паралельна знайшоў другую працу і працаваў ужо на дзвюх поўных стаўках адначасова дыстанцыйна з Беларусі на дзве маскоўскія фірмы, зарабляючы каля 4000 у. е.
Але пасля нараджэння дзіцяці давялося звольніцца з адной працы праз недахоп часу і начныя недасыпы. Праз некаторы час і на другой працы мяне скарацілі. У выніку ў мяне застаўся толькі невялікі пасіўны даход ад здачы кватэры, гаража і дэкрэтных жонкі. Дарэчы, дэкрэтныя жонкі цалкам сыходзілі на пагашэнне аўтакрэдыту. Я падарыў ёй новую машыну ў гонар нараджэння дзіцяці.
Таму давялося тэрмінова шукаць працу. Пасля кавіду колькасць дыстанцыйнай працы і, адпаведна, вакансій пайшла на спад, давялося шукаць варыянты з офісам. Калі прывыкаеш да больш-менш добрага ўзроўню жыцця, ужо глядзіш адпаведныя вакансіі ад 4000 у. е. Варыянты азіяцкіх краін або краін Блізкага Усходу не разглядаліся, бо ў нас на руках быў маленькі кроха, хацелася больш звыклага клімату і быць недалёка ад дому, каб у выпадку чаго можна было хутка вярнуцца дадому або нават банальна зуб палічыць. Таму заставаўся адзін варыянт: зноў шукаць у Маскве.
На бягучы момант працую ў вялікім бігтэху ў Маскве, мой даход разам з прэміямі складае каля 5900 у. е., плюс офісныя плюшкі ў выглядзе бясплатных абедаў і кавы з сіропчыкамі. Безлактознага малака, дарэчы, няма, але ёсць карыца для дадавання ў каву — ніколі не задумваўся, што так можна рабіць для ўзмацнення паслясмаку.
Таксама я перыядычна паралельна фрылансю, плюс маю пасіўны даход ад маіх будаўнічых «корочак» — каля 200 у. е., плюс здаю кватэру — 240 у. е., плюс здаю гараж — каля 30 у. е., плюс дэкрэтныя жонкі — каля 300 у. е., але таксама мы цяпер здымаем кватэру ў Маскве — 1000 у. е., я таксама хаджу ў спортзал — 30 у. е. Жонка часам ходзіць пафарбаваць валасы раз на паўгода — 150 у. е., пафарбаваць ногці раз на два месяцы — 30 у. е.
Цяпер атрымліваецца прыкладна адпачываць раз на паўгода ў цёплых краінах, плюс перыядычныя мясцовыя паездкі па Беларусі, Расіі. Дарэчы, толькі цяпер дарабілі апошні пакой у доме і дабудавалі лазню.
Цяпер у мяне Infinix Note 30 Pro, у жонкі — ужо стары Samsung Galaxy S21, і ён ужо здаецца састарэлай мадэллю; яна просіць купіць ёй iPhone 17 Pro Max, а я ўсё не купляю — вось такі я скнара. Плюс жонка ўжо двойчы мяняла экран (роніла тэлефон) у сваім S21, таму прыгожых фота не чакайце.
У рэстараны ходзім вельмі рэдка, харчуюся я пераважна на працы. З запасаў максімум 2000 у. е. набярэцца. Грошы ў нас пераважна не затрымліваюцца, бо вечна ездзім туды-сюды, пастаянна нейкі рух, плюс будоўля.
Скіну толькі выдаткі і даходы за апошні месяц, май, у расійскіх рублях. Дарэчы, за апошні месяц сума перакладаў — гэта аплата пуцёўкі на адпачынак, таму сума пакажацца крыху большай, чым у звычайны месяц.
Выснова: быў, вядома, перыяд, калі я лічыў выдаткі, але гэта так занудна і сумна, што, думаю, лепш паразважаць над варыянтамі дадатковага заробку або аптымізацыі часу дома ці пошуку варыянтаў адпачынку з бясплатнымі білетамі ў Маскве. Але каб не падумалі, што я залатая качка, якая пастаянна «какае» грашыма: я, як і ўсе людзі, люблю заліпаць у гульні, паленавацца ў прыбіранні дома, паглядзець серыял або выпіць піва раз на тыдзень. Люблю рабіць падарункі і рабіць нешта бясплатна для людзей, калі чалавек сапраўды мае патрэбу ў дапамозе.
Усім дабра, абняў і прыўзняў.