Анты-Мідас

• Аляксандр Адельфінскі
• 18.06.2026, 11:08

Відаць, хутка Крэмль увядзе забарону на параўнанні.

Кароль Мідас цярпеў ад таго, што ўсё, да чаго ён ні дакранаўся, ператваралася ў золата. Кожная эпоха і культура мае ўласную эстэтыку, і насельніцтва Расіі ўсё часцей бачыць: да чаго ні дакранецца ўлада, тое ператвараецца не ў золата... у іншае рэчыва. Хунта рашыстаў — гэта СВАеасаблівы Мідас на новы лад — з Zапахам.

Відаць, хутка гэтая банда ўвядзе забарону на параўнанні, паколькі занадта наглядныя драматычныя і трагічныя кантрасты «да» і «пасля» — часоў, калі рашызм яшчэ не набыў сучасных рыс, і вось гэтых гадоў і дзён.

Калі, вобразна, ФСБ і іншая крэмлёўская мярзота яшчэ не захапілі ў клешчы новага расійскага фашызму літаральна ўсе жыццёвыя сферы, асноўная маса народа не магла нават уявіць сабе тую катастрофу, на якую асудзіла пуцінская кліка ўсе слаі расійскага насельніцтва.

У гэтыя тыдні, калі дроны адплаты асабліва інтэнсіўна прылятаюць у Расію з Украіны, што супраціўляецца, а сілы рашысцкай СПА пагаршаюць шкоду, спрабуючы ўратаваць НПЗ і іншыя аб’екты цаной грамадзянскіх будынкаў, жыхары, здаецца, пачынаюць разумець, як яно ўкраінцам, гарады якіх «нашы хлопчыкі» разбураюць ужо шмат гадоў.

Пуцін з таварышамі — гэта пачынае даходзіць — узялі ўладу над той краінай, дзе не было бясконцых вайсковых могілак, дзе не баяліся мабілізацыі, дзе працавалі сувязь і Інтэрнэт, дзе расійскія гарады не палалі ад справядлівых удараў адплаты з боку Украіны, якая тады яшчэ не нападала.

Параўнанне занадта нагляднае і паўсюднае. Палітыка, армія, эканоміка, культура... Усяго і не пералічыць. Дадаткова людзі ўключаюць тэлевізар, што палохае бясконцымі істэрыкамі пра ядзерную вайну, якую, маўляў, Расіі трэба пачаць першай...

І калектыўнае падсвядомае ўсё часцей малітоўна ўмольвае магутныя сілы лёсу: толькі б улада не ўспомніла яшчэ пра якую-небудзь сферу жыцця, якую яна не паспела разбурыць, толькі б не звярнула ўвагі, а то ж загубіць рэшткі спакою там, дзе яны яшчэ трымаюцца!

На гэтай стадыі ўсведамлення да людзей яшчэ не прыйшла лагічная ў сваёй паслядоўнасці наступная фаза: праблема ў тым, што не толькі цяперашняя расійская ўлада надзелена фатальнай здольнасцю псаваць, забіваць і дабіваць любую вобласць быцця і побыту, але і яе папярэдніцы мелі такую ж бядотную асаблівасць — ператвараць усё ў... рэчыва, процілеглае золату.

Не прыйшла ў агульную свядомасць і наступная пасля гэтай прыступка — канчатковае разуменне, што ўлада фарміруецца па прынцыпе адмоўнага адбору, то-бок яна не можа не ператвараць жывое ў нежывое, а адносна нармальнае — у цалкам ненармальнае!

Належыць яшчэ мацней усвядоміць, што ўсё гэта — крык агульнага цягніка, які мчыцца пад адхон, дзе пасажыры і машыніст, на жаль, сістэмна і занадта часта глядзяць у адзін, супольны, бок, і занадта часта пуцінскія тэрарысты і закладнікі якраз згодныя адзін з адным у пэўнай аснове, базе. Што гэта за база? Імперства!

Векамі адно — «мы вялікія, нам свет не ўказ, у нас усё інакш». То-бок па-за чалавецтвам, як гэта адзначаў яшчэ ў XIX стагоддзі расійскі філосаф Пётр Якаўлевіч Чаадаеў: «Часам здаецца, што Расія прызначана толькі для таго, каб паказаць усяму свету, як не трэба жыць і чаго не трэба рабіць».

Тады, пры царызме, яго афіцыйна абвясцілі вар’ятам. Пры сталіншчыне яго расстралялі б. Пры брэжнеўскай пары яго заколалі б галаперідолам і сульфазінам у псіхіятрычнай бальніцы. Пры пуціншчыне яму ўпаялі б турэмнае зняволенне даўжэй за славутыя «сталінскія тэрміны» або атруцілі б «Навічком». Як ні назаві, а ўсе пералічаныя часы дыхалі афіцыёзным імперствам у розных яго варыянтах!

Вось гэты апошні бастыён пекла — імперскі тленны дух — і трэба адолець. Ён ёсць асновай расійскіх і сусветных бедаў, калі дзяржава ўздымае найгоршае ў народзе, называе гэта найлепшым і забівае суседзяў і ўласных падданых. Краіну называлі па-рознаму, змянялі фармацыі, персоны і троны пад персонамі, аднак паветра заставалася атрутным. Вось пра яго і гаворка: неабходна ў перспектыве змяняць атмасферу, што фарміруе агульнанародны «абмен рэчываў» і, адпаведна, мысленне, рэакцыі, учынкі, побыт, уклад і ўвесь далейшы лёс. Стаўкі занадта высокія, прычым як для расіян, так і для ўсяго чалавецтва.

Аляксандр Адельфінскі, kasparovru.com