Лекар: Усе мае аднагрупнікі пакінулі Беларусь
- 31.07.2026, 12:53
Дыягназ сістэме беларускай аховы здароўя.
Куды падзеліся беларускія медыкі і чаму ніхто не хоча ісці працаваць у дзяржаўную сістэму аховы здароўя? Такое пытанне сайт Charter97.org задаў беларускаму лекару Аляксею Носаву, які жыве ў Іспаніі:
— Асноўны фактар у тым, што мы жывём у эканамічным свеце, дзе ўсім кіруюць грошы. Працаваць па 180–200 гадзін на месяц і ў выніку атрымліваць зарплату, на якую можна толькі дацягнуць да наступнай зарплаты, зусім не смешна. Сапраўды не смешна.
Вельмі многія спецыялісты майго пакалення, а таксама людзі крыху старэйшыя або маладзейшыя, якія нешта сабой уяўлялі, шукалі шлях на Захад і знайшлі яго. Шмат хто з'ехаў, і тут яны вельмі запатрабаваныя. Апошні мой аднакурснік, які заставаўся ў Беларусі, з'ехаў два гады таму. Уся наша група ўжо даўно за межамі краіны. Ён быў загадчыкам аддзялення, не буду ўдакладняць якога, і меў вельмі сур'ёзны аперацыйны досвед. Мы ўсе пыталіся ў яго: «Чаму ты не з'язджаеш?» Ён адказваў: «Ёсць што губляць. Я тут загадчык» і гэтак далей.
Калі ён урэшце з'ехаў у Германію, то зразумеў, што там зусім іншы ўзровень заробкаў. За тое, што ён умее рабіць, ён атрымлівае, падкрэслю, у дзесяць разоў больш, чым атрымліваў у Беларусі. У дзесяць разоў. Гэта ўсё ж вельмі сур'ёзны паказчык. Пачнём з гэтага.
Шмат хто быў бы гатовы працягваць працаваць у Беларусі. Але ёсць яшчэ пытанні арганізацыі аховы здароўя і стаўлення пацыентаў да лекара.
Я разумею, што ў вачах некаторых пацыентаў менавіта лекары вінаватыя ва ўсіх іх хваробах. Але, прабачце, калі чалавек з'ядае па тры–чатыры кілаграмы ежы, нічога не робіць цягам дня, курыць пачак цыгарэт, а потым прыходзіць да лекара і патрабуе, каб яму вярнулі здароўе, гэта несур'ёзна і зусім не смешна. Санітарна-асветніцкая праца ў Беларусі на нулі. Можна сказаць, што яе наогул няма. Арганізацыя аховы здароўя проста смешная, зусім смешная па еўрапейскіх мерках. Калі лекар у Беларусі прыходзіць на працу, ён адразу апынаецца пад пагрозай крымінальнага артыкула. Ён толькі прыйшоў на працу, а ўжо фактычна пад артыкулам. Гэта не сакрэт, усе лекары гэта ведаюць.
Потым яшчэ прыходзяць пацыенты, якія лічаць, што яны заўсёды маюць рацыю, і пачынаюць абражаць лекара. Вядома, так паводзяць сябе не ўсе. Але некаторыя абражаюць цябе проста з парога, часам нават лезуць з кулакамі. Ты вымушаны з усім гэтым разбірацца замест таго, каб займацца сваёй непасрэднай лячэбнай дзейнасцю. Асабіста мяне гэта не прываблівае, як і многіх іншых людзей.
Плюс да ўсяго лекары ўсё ж такі не самыя дурныя людзі на зямлі. У іх ёсць пэўны ўзровень адукацыі і мыслення. Яны разумеюць, што адбываецца вакол, ведаюць сабе цану і спрабуюць знайсці нешта прымальнае для свайго жыцця. Таму асноўная маса лекараў проста з'ехала. Тыя, хто застаўся, працягваюць працаваць. Хтосьці проста дарабляе да пенсіі. Некаторых людзей выціснулі з прафесіі. Вы ж разумееце, што, акрамя дэфіцыту персаналу, у Беларусі адбываюцца яшчэ і рэпрэсіі.
Я не буду падрабязна ў гэта ўдавацца. Гэтыя людзі засталіся без працы. Яны ўжо не могуць працаваць лекарамі ў Беларусі. Натуральна, яны з'язджаюць за мяжу, пацвярджаюць свае дыпломы і пачынаюць працаваць там. У Беларусі ім не дазваляюць працаваць толькі таму, што яны неляяльныя да рэжыму Лукашэнкі.
Вы ж разумееце, што чалавек, які цяпер незаконна кіруе Беларуссю, дамагаецца таго, каб краіна была цалкам разваленая. Каб у людзей, якія потым прыйдуць збіраць гэтую дзяржаву, практычна не засталося ніякіх шанцаў.
Гэтага не разумеюць многія з тых, хто застаўся ў Беларусі. Не разумеюць гэтага людзі, якія працуюць на заводах, не разумеюць і нашы пацыенты. Яны не ўсведамляюць, што хутка іх проста не будзе каму лячыць. Дзяржава дамагаецца таго, каб ва ўсіх людзей у краіне станавілася ўсё менш магчымасцяў для нармальнага жыцця.