Пуцін згадзіцца або падставіць галаву «пад табакерку»
- Ігар Эйдман
- 7.08.2026, 11:33
Што можа быць пасля правалу летняй кампаніі.
Што можа быць пасля правалу летняй кампаніі (версія).
Сяргей Сабянін заявіў, што поўны перавод эканомікі на ваенныя рэйкі можа «забіць краіну». Гэта чарговае сведчанне занепакоенасці большай часткі расійскай кіруючай вярхушкі планамі маладых пуцінскіх воўкаў, што вылучыліся на вайне, поўнасцю мілітарызаваць эканоміку і кіраванне краінай, гэта значыць, па сутнасці, перадзяліць на сваю карысць уласнасць і ўладу, пацясніўшы традыцыйнае чыноўніцтва і алігархат. Такія планы разам з новай хваляй мабілізацыі могуць пачаць рэалізоўвацца ўжо неўзабаве пасля вераснёўскіх выбараў.
Пасля правалу наступу на фронце Пуцін правёў сур'ёзныя кадравыя змены ў армейскім кіраўніцтве. Гэта апошняя спроба пераламаць сітуацыю ў вайне, не звяртаючыся да якіхсьці экстраардынарных мер. Ужо да кастрычніка, відаць, стане відавочны правал гэтай спробы. Тады зноў паўстане пытанне аб мабілізацыі і пераводзе ўсёй эканомікі на ваенныя рэйкі. Пуцін, верагодна, будзе настойваць на гэтым, але як гэта ўспрыме яго вярхушка?
Пэўная змова супраць Пуціна, калі яна ўвогуле рэальная, хутчэй (прынамсі напачатку) будзе накіраваная не на яго зрынанне, а на ўзгоднены ціск, каб ён спыніў вайну, якая ўжо, відавочна для ўсіх, акрамя яго самога, зайшла ў поўны тупік. Гэта можа выглядаць прыблізна так. Шайгу (у якога шмат падстаў крыўдзіцца на начальніка), як сакратар Савета бяспекі, звяртаецца да Пуціна: давайце правядзём пасяджэнне Савета бяспекі, прысвечанае сітуацыі ў вайне супраць Украіны. Паралельна ідуць нейкія нефармальныя камунікацыі паміж рознымі прадстаўнікамі старой пуцінскай вярхушкі, спее ўмоўная змова. Затым адбываецца пасяджэнне. Герасімаў, які праваліў наступ і разумее, што яму давядзецца адказваць за няўдачу ў вайне, дакладае пра сітуацыю на фронце, дзе ў Расіі, вядома, усё цудоўна, толькі з кожным днём усё горш і горш. Планы поўнага захопу Данбаса невыканальныя ў агляднай будучыні. Так, вядома, «мы робім усё, што можам, але супраць нас аб'ядналася Еўропа, а амерыканцы не ідуць на ўступкі, як мы спадзяваліся».
Далей, дапусцім, выступае Мішусцін і распавядае пра сітуацыю ў эканоміцы. Яна таксама «выдатна спраўляецца з крызісам і з санкцыямі». Але праблем толькі становіцца ўсё больш і больш. Расце небяспека эканамічнай катастрофы, «нягледзячы на ўсе нашы поспехі». Калі вайна будзе працягвацца, ён ужо не ведае, як урад будзе зводзіць бюджэт у наступным годзе і адкуль браць грошы на ваенныя выдаткі і велізарную армію без гіперінфляцыі. Потым, дапусцім, выступае які-небудзь прадстаўнік разведкі і дакладвае, што «мы наносім ворагу знішчальныя ўдары», аднак Украіна, як ні дзіўна, трымаецца і не збіраецца здавацца ні пры якіх абставінах. Нашыя надзеі на Трампа не спраўдзіліся. Больш за тое, сітуацыя ў Амерыцы складаецца так, што Трамп страчвае папулярнасць і ўплыў. А мы губляем той шанец, які ён даў нам на замарозку вайны. Пакуль Трамп быў моцны, Украіна пад яго ціскам была гатовая, але неўзабаве, відаць, яна можа адмовіцца ад безумоўнага спынення агню. Яна ў найбліжэйшы час атрымае вялікую колькасць уласных дальнабойных ракет і будзе нарошчваць удары па тэрыторыі Расіі: па партах, па Маскве, па НПЗ. Такім чынам, Украіна, нягледзячы на ўсе нашы «паспяховыя намаганні па абароне сваёй тэрыторыі», здольная ў найбліжэйшай будучыні сур'ёзна парушыць расійскі нафтавы экспарт і дэстабілізаваць сітуацыю ў краіне.
І вось у такім духу ключавыя чальцы Савета бяспекі па чарзе выступаюць (вылучэнцаў ваеннага часу там няма, а Мядзведзева забудуцца запрасіць). А потым кажуць: «Уладзімір Уладзіміравіч, давайце ўсё ж такі паспрабуем спыніцца, пакуль не позна». Што далей будзе рабіць Пуцін у такой сітуацыі? Ён жа не зможа іх усіх разагнаць (ён слабак, не Сталін і не Мао). У Савеце бяспекі сядзяць практычна ўсе ключавыя кіраўнікі дзяржавы, уключаючы сілавікоў. Значыць, яму застанецца або згадзіцца на спыненне вайны, або падстаўляць галаву «пад табакерку», якая пасля канфлікту з усёй вярхушкай становіцца практычна непазбежнай.
Ігар Эйдман, Facebook