«Заўсёды з’яўляўся з велізарнай хакейнай сумкай»
- 12.09.2026, 16:27
Сталі вядомыя падрабязнасці забойства цяжарнай мінчанкі.
Пра знікненне 43-гадовай Таццяны Марцішчанкі стала вядома ў аўторак, 8 верасня: блізкія звярнуліся ў міліцыю, калі жанчына перастала выходзіць на сувязь. Ужо на пачатковым этапе пошукаў валанцёры адзначалі, што гэта «нетыповае знікненне».
У пятніцу, 11 верасня, у МУС паведамілі пра трагедыю: зніклая жанчына, якая была на пятым-шостым месяцы цяжарнасці, знойдзеная забітай. Падазраваным аказаўся 38-гадовы мінчанін, з якім яна была ў блізкіх стасунках, мужчына затрыманы.
Журналісты «Онлайнера» пабывалі ў доме, дзе апошнім часам жыла загінулая, і даведаліся, што адбывалася напярэдадні трагедыі.
Суседзі па пад’ездзе: «Побач з Таняй заўсёды з’яўляўся высокі такі хлопец, хакеіст»
Апошнія пару гадоў Таццяна арэндавала кватэру ў сталінцы ў самым цэнтры Мінска — у адным з тых дамоў, дзе за парадным фасадам хаваецца ціхі двор. Звяртаеш у арку з ажыўленай пешаходнай вуліцы з шумнымі летнімі тэрасамі — і нібыта апынаешся ў паралельным свеце, дзе час замёр сярод кветкавых клумбаў і паўвекавых дрэў.
У пад’ездзе, дзе жыла Таццяна, усяго па дзве кватэры на паверсе. Тут яшчэ можна заспець той рэдкі тып суседзяў, калі людзі сябруюць дзесяцігоддзямі і разам сустракаюць Новы год. І хоць загінулая жыла тут адносна нядоўга, яе ведалі літаральна ўсе, з кім журналістам удалося пагаварыць.
— Напярэдадні, толькі не памятаю дакладна, 6 ці 7 верасня, мы разам падымаліся ў ліфце, як звычайна, перакінуліся парой фраз. Таня заўсёды была такой уважлівай, ветлівай — неверагодна мілая дзяўчына. Жыла адна ў кватэры проста над мной. Часам я чула крокі яе босых ног, але каб адтуль даносіліся крыкі або лаянка — не, ніколі пры мне такога не было, — распавяла журналістам суседка знізу. — У чацвер познім вечарам да мяне заходзіла пара, мужчына і жанчына, распытвалі пра яе. А што, няўжо Танечка знайшлася? < …> Божа міласцівы, які жах!..
Пачуць шум барацьбы або крыкі аб дапамозе з пакояў на верхніх паверхах, на самой справе, амаль немагчыма: большасць жыхароў адзначаюць, што з гукаізаляцыяй у гэтай сталінцы ўсё ў парадку. Не было чуваць, як бегаюць дзеці або брэша сабака.
— Таму для ўсіх нас усё гэта стала сапраўдным шокам, бо ніхто нічога [падазронага] не чуў, — успамінаюць жыхары. — У аўторак увечары ў дамофон пазванілі бацькі Тані, папрасілі адкрыць дзверы ў пад’езд: сказалі, што ў іх няма ключоў і яны не могуць да яе датэлефанавацца. А ў сераду яны прыйшлі ўжо разам з міліцыяй: знайшлі гаспадыню і змаглі адкрыць дзверы. У кватэры нічога такога тады не знайшлі. Бацькі зайшлі: грошы на месцы, Тані няма. Ужо потым распавядалі, што ўвечары ў чацвер яго [затрыманага] прыводзілі ў кайданках і тут ва двары ўсё перарылі.
Паводле слоў суразмоўніцы, судзячы па апублікаваным МУС фрагменце допыту затрыманага, гэта той самы малады чалавек, які перыядычна з’яўляўся побач з Таццянай да яе гібелі.
— Яна была актыўнай дзяўчынай. Мы не зносіліся з ёй блізка, як сяброўкі, але падтрымлівалі добрыя суседскія адносіны. Побач з ёй часам быў высокі такі хлопец, хакеіст, больш нікога каля яе не заўважалі. Ён заўсёды з’яўляўся з такой велізарнай хакейнай сумкай…
Пра тое, што Таня чакала дзіця, ніхто з суседзяў не здагадваўся. Адзначаюць, што вонкава яна была мініяцюрная, крохкая — з такой камплекцыяй на пятым-шостым месяцы цяжарнасці наўрад ці было б што-небудзь прыкметна.
Але раман паміж Таняй і «яе хакеістам» цяжка было не заўважыць. Пра гэта раней распавядала журналістам іншая суседка па пад’ездзе, Наталля (імя зменена па яе просьбе): «Мы ведалі, што ён спартовец і часта з’язджае на зборы. У галаве проста не ўкладаецца тое, што адбылося: з Таняй ён заўсёды трымаўся вельмі ветліва, пяшчотна; прыгожа за ёй заліцяўся».
Таксама вядома, што па спецыяльнасці Таццяна была акушэрам-гінеколагам, пэўны час працавала ў адной з радзільняў сталіцы. Потым пачала развіваць сваю справу, звязаную з медыцынскай сферай (са слоў суседзяў).
«Я быў знаёмы з Таццянай, яна паўтара года арэндавала ў мяне кватэру. Працавала ў прэстыжнай замежнай кампаніі, вяла напрамак, звязаны з каленнымі суглобамі. Ад першага шлюбу ў яе засталася дарослая дачка, якая прафесійна займалася фігурным катаннем», — распавёў журналістам чытач.
Што вядома пра затрыманага
Як паведаміла МУС, па падазрэнні ў забойстве 43-гадовай Таццяны Марцішчанкі быў затрыманы 38-гадовы мінчанін. Следчым ён прызнаўся, што «меў з забітай блізкую сувязь і ведаў, што яна чакае ад яго дзіця». Пры гэтым ён афіцыйна быў у іншых адносінах, з-за чаго ў іх узнікалі канфлікты.
Як распавёў сам фігурант, падчас чарговай сваркі ён некалькі разоў ударыў ахвяру нажом, а потым вынес цела з кватэры ў спартыўнай сумцы. У фрагменце, паказаным ведамствам, ёсць момант, як ён праходзіць праз арку з той самай сумкай. Судзячы па ўсім, гэта было ўдзень. Далей ён вывез і закапаў цела ў лесе ў Мінскім раёне, па дарозе набыўшы лапату і пазбавіўшыся ад улікаў: выкінуў пад мостам акрываўленыя рэчы і тэлефон забітай Таццяны.
Падазраваны быў устаноўлены і затрыманы на працягу сутак, у дачыненні да яго ўзбудзілі крымінальную справу.
Аднагрупнікі загінулай: «Таня была адзінай дачкой у сям’і»
Забойства Таццяны Марцішчанкі выклікала вялікі грамадскі рэзананс. Да журналістаў звярнуліся адразу некалькі аднагрупнікаў загінулай з просьбай апублікаваць калектыўны ліст. З яго вынікае, што Таццяна была адзіным дзіцем у сваіх бацькоў; у 2006 годзе скончыла лячэбны факультэт БДМУ, працавала акушэрам-гінеколагам.
«Мы, аднагрупнікі Таццяны Марцішчанкі па медыцынскім універсітэце, звяртаемся да вас, уражаныя навіной пра яе гібель. Таня была нашай старосткай. Тым чалавекам, на якім у студэнцкія гады трымалася ўся група: адказная, надзейная, нязменна дабразычлівая і падтрымліўчая. Да яе ішлі па дапамогу і параду, і яна ніколі не адмаўляла.
Яна ўсяго ў жыцці дасягнула сама. Скончыла ўніверсітэт, атрымала спецыяльнасць акушэра-гінеколага — прафесію, у якой штодня дапамагаюць з’явіцца новаму жыццю. Выгадавала дачку, укладваючы ў яе ўсю душу, падтрымлівала яе захапленні і спорт. Была адзінай дачкой у сям’і і апорай для сваіх бацькоў. Усё, чаго яна дасягнула, было здабыта яе ўласнай працай, характарам і дабрынёй.
Нам невыносна балюча ўсведамляць, што яе шчасце, яе жыццё і жыццё новага чалавечка ў ёй абарваліся так. Гэта немагчыма зразумець, усвядоміць і прыняць. Але вельмі хочацца сказаць, што за скупымі радкамі навін стаіць жывы, светлы і вельмі годны чалавек, якога мы ведалі і любілі.
Мы просім толькі аб адным: каб пра Таццяну гаварылі з павагай. Не як пра здарэнне, а як пра жанчыну, лекара і маці, кожны дзень якой быў пра клопат пра іншых. Светлая памяць нашай Танюшцы», — гаворыцца ў звароце.