Расію сціскаюць з усіх бакоў

• Аляксей Копыцько
• 29.09.2026, 8:28

Што паказаў тыдзень вайны.

Праведзеныя ў Расіі «выбары», з аднаго боку, паказалі, што Крэмль у цэлым кантралюе сітуацыю. Аднак, з другога боку, не адбылося нейкага выпускання пару і змены настрояў. Ніякіх надзеяў няма.

Буквальна адразу пасля завяршэння падлікаў расійскія ўлады пачалі паказваць праект бюджэту на наступны год і агучваць прагнозы. Галоўная навіна для дарагіх расіян і расійскага бізнесу – па ўсіх напрамках павялічыцца падаткавы, тарыфны, інфляцыйны і іншы падобны ціск.

Расіян, якім яшчэ год таму больш-менш удавалася петляць, актыўна ставяць перад дылемай – плаціць за вайну або самім ісці паміраць паводле прыхамаці злых дзядкоў Пуціна.

Расійскае Мінэканомразвіцця чорным па белым зафіксавала абазначаны тупік, прадставіўшы на перыяд да 2029 года два сцэнары – базавы і кансерватыўны.

Асноўная думка: каб сітуацыя пачала выпраўляцца, неабходна нарасціць інвестыцыі, а яны змяншаюцца. Плюс Крэмль робіць усё, каб на корані знішчыць саму магчымасць інвестыцый. Заходнія грошы недаступныя, у бюджэце для грамадзянскага сектара іх ужо няма, сродкі бізнесу адымаюцца для фінансавання вайны. А экспрапрыяцыя ўласнасці даводзіць няпэўнасць да крайніх значэнняў.

Перспектыва – паскоранае прасяданне з лакальнымі катаклізмамі, якіх будзе ўсё больш. Напрыклад, Краснадарскі край абвясціў рэжым надзвычайнай сітуацыі з-за перазатаварвання збожжам. Раней Расія абвясціла пра забарону экспарту сернай кіслаты. І г.д. Праблемных галін / груп тавараў для ручнога рэгулявання – усё больш. Без спынення агню выхаду няма.

Пры гэтым Сілы абароны Украіны трымаюць расійскую тэрыторыю ў тонусе. 25 верасня зноў задыміўся НПЗ «Лукойла» ў Пермі. Дакладных лічбаў па структуры яго вытворчасці на 2025 год няма. Але ёсць арыентыровачная прапорцыя: парадку 42% – гэта дызель, парадку 16% – высокаактанавы бензін (разам: прыблізна 5 млн тон дызеля і 2 млн тон бензіну на год).

Таксама завод вырабляе парадку 600–800 тыс. тон авіяцыйнага керасіну. Як будзе сёлета – неясна, бо керасінавая фракцыя ідзе як на вытворчасць авіяпаліва, так і на зімовы/арктычны дызель. Колькі і чаго атрымаецца пасля шматлікіх атак – невядома.

Таксама 26 верасня паведамілі пра паспяховую атаку на НПЗ у Навашахцінску (Растоўская вобласць). Пікантнасць гэтага завода ў тым, што да 2023 г. ён вырабляў галоўным чынам паўфабрыкаты і цяжкія нафтапрадукты на экспарт для наступнай глыбокай перапрацоўкі.

Аднак з 2023 года там правялі пэўную мадэрнізацыю, якая дазваляе накіроўваць на ўнутраны расійскі рынак сумарна каля 5 млн тон бензіну і дызеля (даставерных звестак пра структуру няма).

Калі ўздзеянне на Перм – гэта больш праблем у цэнтральных рэгіёнах РФ, то «клопат» пра Навашахцінск – гэта прамы ўрон расійскай акупацыйнай групоўцы, бо самае кароткае плячо забеспячэння. Адначасова зафіксавана ўздзеянне на тры прадпрыемствы ВПК.

Па-першае, гэта ульянаўскі завод «Іскра» (структура падсанкцыйнага канцэрна «Алмаз–Антэй»), які вырабляе шырокі спектр электронікі, у тым ліку – для ракет.

Па-другое, гэта завод «Варонежсінтэзкаўчук» (структура «Сібура»). Магутнасць – 385 тыс. тон у год сінтэтычных каўчукаў і СБС-палімераў (тэрмаэластапласты).

Па-трэцяе, гэта ААТ «Яфрэмаўскі завод сінтэтычнага каўчуку» (Тульская вобласць). Яго адносяць да арбіты кампаніі «Татнафць» (валодае праз ліхтэнштэйскі банк). Адзначаюць яго спецыялізацыю на вытворчасці спецыяльных вадкіх каўчукаў і поліізабутыленаў.

Апошнія два заводы задзейнічаны ў вытворчасці цвёрдага ракетнага паліва, у тым ліку – для ракет АТРК «Іскандэр». Гэта не ўсе вынікі, плюс яшчэ ўсялякае па дробязях.

Як бачым, прымаюцца прыкладныя меры для забеспячэння «энергетычнага замірэння» і зніжэння ракетнага ціску. У сукупнасці з утрыманнем фронту гэта фармуе базіс для перагаворнай пазіцыі.

Аляксей Копыцько, «Фэйсбук»