Сігналы ад Пуціна

• Міхаіл Басараб
• 29.09.2026, 14:14

Ці можа Расія нанесці ўдар па Балтыі?

У разведвальных службах шэрагу краін НАТА сур'ёзна занепакоеныя магчымасцю нападу Расіі на краіны Балтыі ў бліжэйшы (вельмі бліжэйшы) час. Падчас размовы мяне спыталі пра маё меркаванне адносна верагоднасці такога сцэнару.

Нягледзячы на тое, што я ўжо даўно лічу такі напад верагодным і некалькі разоў выкладаў свае аргументы тут, у пачатку размовы я задаў адно ўдакладняльнае пытанне і звярнуў увагу на адну важную дэталь.

Пытанне гучала так: назавіце мне прычыны, чаму Пуцін не можа зрабіць гэта зараз? У адказ на гэта пытанне паследавала чарада аргументаў, чаму менавіта зараз ён якраз можа гэта зрабіць. Важнае ўдакладненне: размова вялася з дарослымі людзьмі, у якіх няма ружовых ілюзій пра тое, што «НАТА адразу дасць зладжаны масіраваны адказ».

Дэталь, на якую я звярнуў увагу, датычылася таго, што ў Крамлі апантаныя гістарычным сімвалізмам. Я прапанаваў паглядзець на каляндар гістарычных падзей на бліжэйшыя два тыдні. І што ж мы там бачым:

28 верасня 1939 года – падпісанне Дагавора аб сяброўстве і мяжы паміж СССР і Германіяй (сакрэтны пратакол), згодна з якім краіны Балтыі канчаткова пераходзілі ў сферу ўплыву СССР.

Пасля 28 верасня 1939 года – пачынаецца масіраваны ціск на кіраўніцтва краін Балтыі з боку Сталіна, перамовы ў Маскве, жорсткія пагрозы прымяніць сілу і ўльтыматумы.

Да 10 кастрычніка 1939 года тры краіны Балтыі былі вымушаныя пайсці на саступкі і падпісаць дагавор аб узаемнай дапамозе з СССР.

Апісваць факты пра тое, якія канкрэтныя спецыфічныя крокі па баявой падрыхтоўцы ў апошнія месяцы прадпрымаюцца як з боку расіян, так і з боку балтыйскіх краін, я не буду. Урэшце, публічных паведамленняў і аналітыкі на гэтую тэму хапае.

Безумоўна, напад Расіі на Прыбалтыку ў бліжэйшы час можа і не адбыцца. Але менавіта цяпер для гэтага дастаткова шмат спрыяльных абставін. Ну і ўнутраныя праблемы падштурхоўваюць Пуціна — гэта таксама сур'ёзны аргумент.

Каб апярэдзіць традыцыйнае пытанне пра тое, што ў Расіі няма рэсурсаў для вядзення класічнай вайны ні з прыбалтыйскімі краінамі, ні тым больш з НАТА, адкажу, як звычайна: для рэалізацыі свайго задуму Пуціну не трэба весці класічную вайну супраць Альянсу.

Дастаткова толькі напалохаць канкрэтнымі дзеяннямі, а далей пачнецца ланцуговая рэакцыя вельмі непрыемных працэсаў унутры НАТА, якія прывядуць да жаданых для расіян дамоўленасцяў. У тым ліку і ў дачыненні да Украіны.

Напрыканцы крыху аптымізму. Ці атрымаецца ў Пуціна тое, што ён сабе задумаў, распачаўшы вялікую вайну ў 2022 годзе? Не, не атрымаецца. Асноўным каменем на яго шляху стала якраз Украіна. Далёка не ўсе заходнія партнёры праявяць такую ж стойкасць. Але і рэсурсы Масквы не бязмежныя.

Міхаіл Басараб, «Фэйсбук»